تبلیغات
مجله فوق تخصصی صنعت و طراحی خودرو - مطالب تیر 1395
 
مجله فوق تخصصی صنعت و طراحی خودرو
درباره وبلاگ


دراین وبلاگ سعی شده تا به طراحی خودرو وقطعات صنعتی و هنمچنین معماری و هنری پرداخته شود در لا به لای مطالب آن بخش های آموزشی قرار داده شده است. و به بخشی از اطلاعات درباره صنعت و معماری بیفزایدو
لطفا مارا با نظرات سازنده خود در بهبود مطالب وبلاگ یاری فرمایید.
با ارزوی موفقیت و سلامتی برای شما

مدیر وبلاگ : فرشید خراشادیزاده
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

در دو قسمت قبلی به بیان تاریخچه و معرفی تعدادی از مشهورترین خودروهای موتورعقب تاریخ پرداختیم. در این قسمت که قسمت سوم و پایانی این سری مقالات است نیز تعداد دیگری از خودروهای موتورعقب مشهور تاریخ را معرفی می‌کنیم.

Rear Engine

شورلت کورویر

پس از ورود فولکس‌واگن بیتل به ایالات‌متحده و موفقیت و فروش بسیار بالای آن، جنرال موتورز هم تصمیم به ساخت خودروی موتورعقب ارزان‌قیمتی جهت رقابت با بیتل گرفت. این خودرو که شورلت کورویر نام گرفت در سال 1959 معرفی شد. کورویر تنها خودروی آمریکایی تولید انبوهی بود که از پیشرانهٔ هوا خنک نصب‌شده در عقب استفاده می‌کرد. شورلت سدان کوچک و ارزان‌قیمتی بود که در دو نسل و در انواع مختلف سدان، کوپه، کانورتیبل، استیشن، ون و وانت تولید شد. البته کوچک در مقیاس آمریکایی چراکه طول نسخهٔ سدان آن به 4.57 متر می‌رسید. این خودرو از پیشرانه‌های 6 سیلندر تخت هواخنک با حجم‌هایی از 2.3 تا 2.7 لیتر استفاده می‌کرد. نسل اول کورویر تا سال 1964 تولید شد و نسل دوم در سال 1965 به بازار آمد. سرانجام تولید تنها شورلت موتورعقب تاریخ در سال 1969 خاتمه یافت.

Chevrolet-Corvair-1966-02

فولکس‌واگن تایپ 3

فولکس‌واگن تایپ 3 در نمایشگاه فرانکفورت 1961 به‌عنوان مدلی بزرگ‌تر و لوکس‌تر از بیتل معرفی شد. البته تایپ 3 همچنان اصول کلی بیتل یعنی سیستم موتورعقب و استفاده از پیشرانهٔ هواخنک را حفظ کرده بود. این خودرو در دو سری بانام‌های 1500 و 1600 و در سه مدل سدان، فست بک و استیشن به بازار عرضه شد. در تایپ 3 پیشرانه به‌گونه‌ای نصب‌شده بود که بر روی آن فضای باری ایجاد شود. به همین دلیل این خودرو برخلاف بیتل دارای دو صندوق بار بود. یکی در عقب و بر روی موتور و دیگری در جلو. فولکس‌واگن تایپ 3 هیچ‌گاه نتوانست به موفقیت و فروش خارق‌العادهٔ بیتل دست پیدا کند و نهایتاً تولید آن پس از ساخت 2,542,382 دستگاه در سال 1973 متوقف شد.

Volkswagen-1600-1965-Fastba

رنو 8 و 10

دو رنوی 8 و 10 سدان‌های کوچک موتورعقب-محورعقبی بودند که در دههٔ 60 و 70 میلادی به تولید می‌رسیدند. رنو 8 در سال 1962 معرفی شد و رنو 10 که نسخه‌ای لوکس‌تر از 8 بود در سال 1965 به بازار آمد. در سال‌های 1968 تا 1971 رنو 8 در رومانی توسط داچیا بانام داچیا 1100 نیز بتولید رسید. پیشرانهٔ اولیهٔ این خودروهای یک واحد 4 سیلندر خطی آب‌خنک 956 سی‌سی بود که 43 اسب بخار قدرت داشت. البته بعدها پیشرانه‌های قدرتمندتری با حجم‌های بیشتر 1100، 1255 و 1289 سی‌سی هم برای آن‌ها ارائه شد. تولید رنو 10 در سال 1971 و رنو 8 در سال 1973 متوقف شد درحالی‌که در سال 1969 مدل موتورجلو-دیفرانسیل جلو رنو 12 به‌عنوان جایگزین آن‌ها معرفی‌شده بود.

renault-8-1972

هیلمن ایمپ

پس از ساخت خودروهای موتورعقبِ کوچک و ارزان‌قیمت در کشورهای مختلف، این بار نوبت انگلیسی‌ها بود که چنین خودروهایی را عرضه کنند. گروه خودروسازی روتس انگلستان که دارای زیرمجموعه‌هایی چون هیلمن، سانبیم، سینگر و هامبر بود، در سال 1963 خودروی اقتصادی و کوچکی را بانام هیلمن ایمپ (Imp) معرفی کرد. البته این خودرو بانام‌های دیگری توسط دیگر زیرمجموعه‌های گروه روتس نیز بتولید رسید. ایمپ اولین خودروی تولید انبوه دنیا با بلوک موتور و سر سیلندر آلومینیومی و همین‌طور اولین خودروی موتورعقب انگلیسی بود. این خودرو برای رقابت مستقیم با مینی ماینر به بازار آمد درحالی‌که به دلیل موتورعقب بودن از فضای بار و سرنشین بیشتری برخوردار بود. بااینکه در سال 1967 گروه روتس توسط کرایسلر اروپا خریداری شد اما تولید ایمپ همچنان تا سال 1976 ادامه داشت و 440 هزار دستگاه از آن تولید شد.

Hillman-Imp-1963-05

پورشه 911

بدون شک یکی از مشهورترین خودروهای موتورعقب تاریخ پورشه 911 است. این خودرو در سال 1963 به‌عنوان جایگزین مدل 356 به بازار آمد. تولید این پورشهٔ جاودانه هنوز ادامه داشته و همچنان سنت موتورعقب خود را حفظ کرده است. پورشه 911 یکی از معدود خودروهای موتورعقبی است که هنوز تولید می‌شود. حتی این خودرو تا سال 1998 هنوز از پیشرانه‌های هواخنک استفاده می‌کرد تا اینکه سرانجام موتورهای آب‌خنک جایگزین آن‌ها شدند. در سال 1999 پورشه 911 پس از فورد مدل T، مینی، سیتروئن DS و فولکس‌واگن بیتل به‌عنوان پنجمین خودروی قرن بیستم انتخاب شد. این خودرو یکی از قدیمی‌ترین کوپه‌هایی است که همچنان تولید می‌شود و تا سال 2013 که جشن 50 سالگی خود را برگزار کرد تعداد 820 هزار دستگاه از آن تولیدشده بود.

Porsche_911

فیات 126

فیات 126 در اکتبر 1972 به‌عنوان جایگزین فیات 500 معرفی شد. این خودرو همچنان سیستم موتورعقب 500 را حفظ کرده بود. فیات 126 طولی معادل 3 متر داشت و با موتورهای دو سیلندر خطی 594 سی‌سی، 652 سی‌سی و 704 سی‌سی عرضه می‌شد. بااینکه فیات 126 در ایتالیا هرگز به محبوبیت فیات 500 دست پیدا نکرد اما به دلیل دوام مکانیکی بالا و مصرف سوخت کم در کشورهای بلوک شرق بسیار محبوب بود. به همین دلیل درحالی‌که تولید آن در سال 1980 توسط فیات ایتالیا متوقف شد، اما تا سال‌ها بعد در دیگر کشورها بتولید می‌رسید. سرانجام تولید فیات 126 به‌عنوان آخرین خودروی موتورعقب فیات در سال 2000 و پس از ساخت 4,673,655 دستگاه متوقف شد.

Fiat-126-1975

اشکودا 130

اشکودا سری 130 سدان خانوادگی کوچک و موتورعقبی بود که در سال 1984 معرفی شد. این خودرو در سه مدل بانام‌های 130، 135 و 136 بتولید رسید که تولید مدل 130 در سال 1988 متوقف شد درحالی‌که مدل‌های 135 و 136 یک سال قبل معرفی‌شده بودند. این خودرو در دو نمونهٔ سدان و کوپه ساخته شد. این خودرو در طول دوران تولیدش همواره از یک پیشرانهٔ 4 سیلندر خطی 1.3 لیتری آب‌خنک استفاده می‌کرد که قدرتی بین 58 تا 62 اسب بخار تولید می‌کرد. اشکودا 130 را می‌توان یکی از معدود خودروهایی موتورعقبی دانست که ظاهر آن بسیار شبیه به خودروهای موتورجلو است و از روی ظاهر نمی‌توان پی به موتورعقب بودن آن برد. چراکه رادیاتور این خودرو در قسمت جلو نصب‌شده بود و همانند خودروهای موتورجلو دارای جلوپنجره جهت خنک شدن رادیاتور بود. تولید این خودرو در سال 1990 به پایان رسید.

Skoda-130-1984-L-03

تاترا T700

همان‌طور که در قسمت اول اشاره شد، شرکت تاترا از پیشگامان ساخت خودروهای موتورعقب بود. این شرکت به ساخت خودروهای لوکس موتورعقب مشهور بود و همواره این سنت را در خودروهای خود حفظ کرد. تاترا T700 در سال 1996 به‌عنوان جایگزین مدل T613 معرفی شد. تاترا T700 یک سدان لوکس موتورعقب بود که با 5.13 متر طول حتی از مرسدس بنز S کلاس هم‌دوره‌اش هم کشیده‌تر بود. این خودرو از یک پیشرانهٔ 3.5 لیتری V8 هواخنک نیرو می‌گرفت که 200 اسب بخار قدرت تولید می‌کرد. البته نسخهٔ کوپهٔ T700 هم با یک موتور 4.4 لیتری V8 آب‌خنک تولید شد که 233 اسب بخار قدرت داشت. بااین‌حال این سدان لوکس فول سایز تاترا موفق نبود و تولید آن در سال 1999 متوقف شد. T700 آخرین خودروی سواری ساخت تاترا بود و پس‌ازآن این شرکت فقط به ساخت خودروهای سنگین و تجاری پرداخت و همچنان در این زمینه فعال است.

Tatra-T700-1996-01

اسمارت فورتو

اسمارت فورتو خودروی شهری دونفره و بسیار کوچکی بود که به‌صورت مشترک توسط شرکت ساعت‌سازی سوئیسی سواچ و مرسدس بنز در سال 1998 ساخته شد. اسمارت پس از سال‌ها دوباره خودروهای کوچک موتورعقب را احیا کرد. این خودرو به فروش مناسبی دست‌یافت و تولید آن همچنان ادامه دارد. اسمارت فورتو در این سال‌ها در طی سه نسل ساخته‌شده است که نسل اول از 1998 تا 2007، نسل دوم از 2007 تا 2014 و نسل سوم از 2014 تاکنون تولیدشده‌اند. آخرین نسل این خودرو در دو نوع دودر (بانام فورتو) و چهاردر (بانام فورفور) و بر روی پلت فرم مشترکی با نسل سوم رنو توئینگو ساخته‌شده است؛ بنابراین نسل سوم توئینگو هم به خودرویی موتورعقب تبدیل‌شده است. نسل سوم اسمارت فورتو از پیشرانه‌های سه سیلندر آب‌خنک بنزینی استفاده می‌کند.

Smart-Fortow-1998

میتسوبیشی i

میتسوبیشی i یک خودروی کوچک چهاردر شهری است که تولید آن از سال 2006 آغاز شد. در این خودرو به جهت بهبود ایمنی و افزایش فضای داخلی بدون افزایش ابعاد خارجی خودرو، پیشرانه در عقب خودرو نصب شد. میتسوبیشی i اولین خودروی کوچک چهاردر موتورعقبی بود که بعد از دههٔ 60 میلادی شد. این خودرو مجهز به یک پیشرانهٔ کوچک 3 سیلندر 660 سی‌سی است که تقریباً در جلوی محور عقب نصب‌شده است و به همین دلیل می‌توان آن را به‌نوعی یک خودروی موتور وسط دانست. این طرح ابتکاری موفقیت تجاری بالایی را برای میتسوبیشی به ارمغان آورد و فروش آن به 20 درصد فراتر از اهداف اولیهٔ میتسوبیشی رسید. نسخهٔ برقی این خودرو هم بانام i-MiEV در سال 2009 معرفی شد که تولید آن همچنان ادامه دارد اما تولید نسخهٔ بنزینی در سال 2013 متوقف شد.

Mitsubishi-i-2006-01

پایان





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

       نظرات
دوشنبه 14 تیر 1395
فرشید خراشادیزاده

خب تابستان گرم نیز فرا رسیده و دیدن خودروهای کانورتیبل و صدالبته راندن آن‌ها در این هوا لذتی توصیف نشدنی دارد. در این لیست ما 6 نسخه از بهترین کانورتیبل های جدیدی را که با هر بودجه‌ای مناسب هستند گردآوری کرده‌ایم، با ما همراه باشید.

cab-group-test-152
علیرغم تغییرات آب و هوایی، انگلیسی‌ها بیش از کشوری در اروپا خودروهای کانورتیبل را خریداری می‌کنند و بنابراین معرفی بهترین کانورتیبل ها در همین جهت صورت می‌گیرد.

cab-group-test-117
همه نوع خودرویی در این لیست معرفی شده است، از اسمارت فورتو کابریوی ارزان گرفته تا کاترهام 620S که روی پیست تمرکز دارد و حتی رولزرویس دون فوق لوکس نیز از این امر مستثنا نشده است.

cab-group-test-134
در لیستی که تهیه کرده‌ایم یک مورد از قلم افتاده است و آن خودروی رنجروور اووک کانورتیبل است. این یک خودروی جدال‌برانگیز است و از خودروهایی که عموماً توسط لندروور ساخته می‌شوند فاصله گرفته است.
هرچند که توجهات زیادی به این خودرو شده و کاربران نظرات زیادی در مورد این خودرو داشته‌اند. به شما حق می‌دهیم که به خاطر عدم حضور این خودرو در لیست ما را سرزنش کنید.


پس از معرفی بین‌المللی، عملی معمول در بین خودروسازان وجود دارد که خودروهای خود را به جاده‌های انگلستان می‌فرستند تا در آنجا نیز آزمایش شوند. لندروور نیز همین کار را برای اووک کانورتیبل انجام داد اما ما را برای تست این خودرو دعوت نکرد. ما برای لندروور درخواست یک نمونه برای تست این خودرو را فرستادیم اما لندروور از پذیرش آن سر باز زد.

cab-group-test-162
به‌هرحال لیستی که پیش رو دارید، 6 خودروی کانورتیبل برتر سال 2016 و مناسب هر بودجه‌ای است.

pairs-6

  1. اسمارت فورتو کابریو

S کلاس کابریولت بزرگ‌ترین خودروی سقف باز مرسدس است و در طرف دیگر اسمارت فورتوی کابریو قرار دارد. با 2.6 متر طول، این خودرو تقریباً نصف S500 درازا دارد و رانندگی آن نسبت به پیشینیان بسیار بهتر شده است.

2017 Smart Fortwo cabriolet
2017 Smart Fortwo cabriolet

قیمت این خودرو برای مدل پایه از 14260 پوند آغاز می‌شود و از پیشرانه‌ی 70 اسب بخاری استفاده می‌کند. هرچند در تست ما مدل 90 اسب بخاری توربو را در اختیار داشتیم. سقف الکتریکی اسمارت به‌صورت دومرحله‌ای باز می‌شود و می‌توانید آن را به‌طور کامل و یا نیمه باز کنید.
فورتو نسبت به دیگر خودروهای حاضر در تست مزیتی دارد و آن باز و بسته کردن سقف در هر سرعتی حتی در سرعت‌های بزرگراهی است. این سقف در مدت 13 ثانیه باز می‌شود اما بسته شدن در 11 ثانیه صورت می‌گیرد.
در کل این خودرو سواری لذت‌بخش‌تری نسبت به نسل‌های قبل دارد و گیربکس 6 سرعته اتوماتیک دو کلاچه آن نیز ناهنجاری‌های گیربکس‌های قدیمی را ندارد و تعویض‌های نرمی را ارائه می‌کند.
قیمت: 14855 پوند
پیشرانه: 3 سیلندر 0.9 لیتری توربو
قدرت/گشتاور: 90 اسب بخار/135 نیوتون متر
گیربکس: 6 سرعته اتوماتیک، دیفرانسیل عقب
شتاب صفر تا صد کیلومتر در ساعت: 11.7 ثانیه
حداکثر سرعت: 155 کیلومتر در ساعت
مصرف سوخت: 3.5 لیتر در هر صد کیلومتر
  1. پورشه 718 باکستر

سال گذشته پورشه پیشرانه‌ی تنفس طبیعی 911 را با واحدی توربو جایگزین نمود و حالا این برند آلمانی باکستر رودستر را نیز از این تغییر بی‌نصیب نگذاشته است. نام خودرو نیز عوض شده و رسماً 718 باکستر خوانده می‌شود. نه تنها پیشرانه عوض شده بلکه دیگر پیشرانه‌ی 6 سیلندر تخت نیز در دسترس نیست.

2017 Porsche 718 Boxster
2017 Porsche 718 Boxster

پیشرانه‌ی 4 سیلندر 2.5 لیتری تخت جدید در باکستر S 345 اسب بخار قدرت تولید می‌کند و در مدت زمان 4.6 ثانیه خودرو را به تندی 100 کیلومتر در ساعت می‌رساند.
برای به راه افتادن توربوها باید صبر کنید اما پاسخ پدال گاز هنوز هم احساس‌برانگیز است و با افزایش دور موتور حتی بهتر هم می‌شود. هرچند که تغییراتی در صدای پیشرانه ایجاد شده، مخصوصاً اگر سقف باز باشد.
چیزی که تغییر نکرده، بالانس باورنکردنی و چابکی آن است. با سیستم فرمان سریع‌تری که از 911 توربو قرض گرفته شده و سیستم تعلیقی که از کیمن GT4 آمده،718 سریع و دقیق به فرمان‌های راننده پاسخ می‌دهد.
دامپرهای تطبیق شونده‌ی خودرو سواری راحت و کنترل‌شده‌ای را در حالت نرمال ارائه می‌دهند اما فراموش نکنید که این یک خودروی اسپورت است. در حالت اسپورت خودرو سریع‌تر شده و چسبندگی بالایی نشان می‌دهد. به‌علاوه، با فضای بار 375 لیتری، کابینی راحت و سقفی که در 11 ثانیه باز می‌شود،718 باکستر همه‌روزه در اختیار شماست.

قیمت: 51105 پوند
پیشرانه: 4 سیلندر 2.5 لیتری تخت توربو
قدرت/گشتاور: 345 اسب بخار/420 نیوتون متر
گیربکس: 6 سرعته دستی، دیفرانسیل عقب
شتاب صفر تا 100 کیلومتر در ساعت: 4.6 ثانیه
حداکثر سرعت: 285 کیلومتر در ساعت
مصرف سوخت: 6.7 لیتر در هر صد کیلومتر

  1. مرسدس S500 کابریولت

هنگام فکر کردن به یک خودروی لوکس به احتمال زیاد مرسدس S کلاس به ذهن متبادر می‌شود. همانند برادر کوپه، این مدل سقف باز نیز در نسخه‌های 8 سیلندر S500 و S63 AMG و S65 AMG 12 سیلندر عرضه می‌شود. حتی مدل پایه‌ی S500 نیز کارایی بالایی داشته و شتاب صفر تا 100 آن در 4.6 ثانیه ثبت می‌شود.

dsc_5520
کابین خودرو خیلی پایین‌تر از رولزرویس دون نیست و کیفیت بالایی دارد. چرم و چوب زیادی در جای‌جای کابین بکار رفته است.

2017-Mercedes-AMG-S63-4Matic-Cabriolet-Edition-130-side-profile
سیستم تعلیق بادی خودرو نیز می‌تواند در بازه‌های راحت تا اسپورت تنظیم گردد. با پرداخت 4995 پوند اضافی می‌توانید ماساژور صندلی‌های جلو، دوربین‌های 360 درجه، سیستم صوتی برمستر، گرم‌کن‌های گردن و پشت‌سری‌ها دست یابید.


سقف خودرو در 18 ثانیه جمع می‌شود و در 19.3 ثانیه نیز بالا می‌آید. باز و بسته کردن سقف را می‌توان تا سرعت 60 کیلومتر در ساعت انجام داد.
با سقف باز خودرو آرام است اما در سرعت‌های بالای 80 کیلومتر در ساعت شاهد مقادیر زیادی از باد و کوران در کابین هستیم. هنوز هم شاهد یک S کلاس با سواری مجلل و نرم و پیشرانه‌ای قوی هستیم که باعث ایجاد لذت فراوانی می‌شود.
قیمت: 110120 پوند
پیشرانه: 8 سیلندر 4.7 لیتری توئین توربو
قدرت/گشتاور: 449 اسب بخار/700 نیوتون متر
گیربکس: 9 سرعته اتوماتیک، دیفرانسیل عقب
شتاب صفر تا 100 کیلومتر در ساعت: 4.6 ثانیه
حداکثر سرعت: 250 کیلومتر در ساعت
مصرف سوخت: 7.2 لیتر در هر صد کیلومتر
  1. کاترهام Seven 620S

کاترهام 620 در مبحث پرفورمنس همه چیز را ارتقا داده است. این خودرو از پیشرانه‌ی 4 سیلندر 2 لیتری سوپرشارژردار متعلق به فورد استفاده می‌کند اما در نسخه‌ی 620S کاترهام تلاش کرده تا این خودرو را بیش‌ازپیش قابل استفاده در جاده‌ها بکند.

dsc_5203
پکیج S یک گیربکس 5 سرعته دستی را به خودرو اضافه کرده است. همچنین حفاظت آب و هوایی کامل و بخاری نیز در لیست هستند. صندلی‌های گرم شونده‌ی آپشنال نیز وجود دارند که در ماه‌های زمستان بسیار به کار می‌آیند.


سیستم تعلیق اسپورت خودرو نیز سواری ناآرام و خشنی را ارائه نمی‌دهند. لاستیک‌های خودرو نسبتاً نازک هستند بنابراین 310 اسب بخار قدرت و 297 نیوتون متر گشتاور خودرو می‌تواند کمی شما را به دردسر بیندازد.
فرمان خودرو هیدرولیک نیست ولی بااین‌وجود تجربه‌ی رانندگی بیشتری را ایجاد می‌کند. شاید 620S کاربردی‌ترین کانورتیبل بازار نباشد اما هیچ خودرویی این همه لذت و کارایی را ارائه نمی‌کند.
قیمت: 44995 پوند
پیشرانه: 4 سیلندر 2 لیتری سوپرشارژردار
قدرت/گشتاور: 310 اسب بخار/297 نیوتون متر
گیربکس: 5 سرعته دستی، دیفرانسیل عقب
شتاب صفر تا 96 کیلومتر در ساعت: 3.4 ثانیه
حداکثر سرعت: 234 کیلومتر در ساعت
مصرف سوخت: اعلام نشده
  1. رولزرویس دون

از لحظه‌ای که درب بزرگ دون را باز می‌کنید واضح است که خودرویی خاص را به دست آورده‌اید. پیشرانه‌ی 12 سیلندر 6.6 لیتری تویئن توربوی دون را روشن کنید و غرش‌های آن بشنوید. این پیشرانه همان نسخه‌ی بکار رفته در کوپه‌ی ریث است اما قدرت آن به 563 اسب بخار کاهش یافته که مناسب کاراکتر ریلکس این خودرو است.

2016 - Rolls-Royce Dawn 01
شتاب گیری دیوانه‌وار شاید کار اصلی رولزرویس نباشد اما فکر نکنید که این خودروی 2.5 تنی کند است. 5 ثانیه طول می‌کشد تا خودرو از حالت سکون به تندی 100 کیلومتر در ساعت برسد.


خودرو بسیار نرم بوده و گیربکس از داده‌های سیستم ناوبری برای انتخاب بهترین دنده در جاده استفاده می‌کند. با بسته بودن سقف تقریباً نویزی از لاستیک‌ها وجود ندارد و با باز شدن سقف، سکوت خودرو به اندازه‌ی ریث است.
چند مورد وجود دارد که دون در آنجا عقب می‌افتد. قیمت خودرو بسیار گران است درحالی‌که برخی رانندگان ب ام و برخی از دکمه‌ها و طرح سیستم اطلاعات سرگرمی را تشخیص خواهند داد. اما به هر حالی دون یکی از اشرافی‌ترین کانورتیبل های حال حاضر است.
قیمت: 265155 پوند
پیشرانه: 12 سیلندر 6.6 لیتری توئین توربو
قدرت/گشتاور: 563 اسب بخار/780 نیوتون متر
گیربکس: 8 سرعته اتوماتیک، دیفرانسیل عقب
شتاب صفر تا 100 کیلومتر در ساعت: 5 ثانیه
حداکثر سرعت: 250 کیلومتر در ساعت
مصرف سوخت: 11.7 لیتر در هر صد کیلومتر
  1. فورد موستانگ

فورد با عرضه‌ی موستانگ در انگلستان مدال طلا را بر گردن آویخته و با قیمتی رقابتی، ظاهری تهاجمی و مواردی که کمتر رقیبی داراست، نباید از وجود لیست انتظار 12 ماهه برای خرید این خودرو متعجب شد.

2016 - Ford Mustang
ما قبلاً نسخه‌ی کانورتیبل با پیشرانه 2.3 لیتری اکوبوست را رانده‌ایم و آن را احساس‌برانگیز یافته‌ایم اما حالا نسخه‌ای 8 سیلندر در اختیارمان است. همانند مدل اکوبوست، این مدل هم سقفی دومرحله‌ای دارد. کل فرایند باز کردن سقف 10.5 ثانیه طول می‌کشد که سریع‌ترین زمان بین این 6 خودرو است. بستن سقف نیز در 12.2 ثانیه صورت می‌گیرد.

2016 - Ford Mustang 03
با باز بودن سقف شاهد وزش باد در کابین خواهیم بود اما این به اندازه‌ی مرسدس S500 نیست و باید توجه داشت که فورد از هیچ بادگیری استفاده نکرده است.


خودرو انعطاف‌پذیر و چابک است و شاسی آن سفتی یافت شده در مدل کوپه را ندارد. سواری خودرو در اکثر شرایط و موقعیت‌ها راحت و نرم است. با بسته بودن سقف، کابین تقریباً به راحتی مدل کوپه است اما صدای پیشرانه‌ی 8 سیلندر شما را وسوسه می‌کند تا سقف را بازکنید.
قیمت: 38495 پوند
پیشرانه: 8 سیلندر 5 لیتری
قدرت/گشتاور: 412 اسب بخار/530 نیوتون متر
گیربکس:6 سرعته دستی، دیفرانسیل عقب
شتاب صفر تا 100 کیلومتر در ساعت: 4.9 ثانیه
حداکثر سرعت: 250 کیلومتر در ساعت
مصرف سوخت: 11.3 لیتر در هر صد کیلومتر pairs-7



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

       نظرات
دوشنبه 14 تیر 1395
فرشید خراشادیزاده

در هنگام خرید یک خودرو صرفاً نباید به قیمت آن توجه کرد بلکه باید موارد دیگری چون هزینهٔ سوخت، مالیات، هزینهٔ نگهداری و… را هم در نظر داشت. به همین دلیل در این مطلب به معرفی 5 خودروی لوکسی می‌پردازیم که در 5 سال اول، کمترین هزینه‌های نگهداری را دارند. برای تعیین هزینه‌های 5 سالهٔ خودروها، فاکتورهای هزینهٔ سوخت، بیمه، تعمیرات، نگهداری، مالیات و استهلاک موردنظر بوده‌اند.

top-5-cheapest-luxury-cars-to-own

5- آکورا RLX

acura-rlx

قیمت آکورا RLX مدل 2016 از رقم مناسب و معقول 55,390 دلار آغاز می‌شود که به‌صورت استاندارد مجهز به یک پیشرانهٔ 3.5 لیتری V6 با 310 اسب بخار قدرت و 370 نیوتن متر گشتاور است. این خودرو در تریم استاندارد در هر صد کیلومتر 11.7 لیتر در شهر، 7.6 لیتر در جاده و 9.8 لیتر سوخت در سیکل ترکیبی مصرف می‌کند. همچنین یک نسخهٔ اسپرت هیبریدی از آن نیز قابل خریداری است که با سامانهٔ چهارچرخ محرک، 8.4/7.3/11.7 لیتر سوخت در شهر/جاده/ترکیبی در هر صد کیلومتر مصرف می‌کند. این خودرو در 5 سال اول هزینه‌ای 59,841 دلاری را روی دست مالک خود می‌گذارد.

سوخت 5,521 دلار
بیمه 7,630 دلار
تأمین مالی 2,639 دلار
مالیات 3,733 دلار
نگهداری 2,389 دلار
تعمیرات 3,158 دلار
استهلاک 31,771 دلار

4- مرسدس بنز SLK 250

mercedes-benz-slk250

در حال حاضر مدل SLC جایگزین SLK شده است و به همین دلیل هزینه‌های نگهداری SLC ممکن است کمی با SLK متفاوت باشد. بااین‌حال کسانی که SLK مسن‌تر را خریداری کنند می‌توانند صرفه‌جویی بیشتری در هزینه‌های خود در مقایسه با سایر خودروهای لوکس داشته باشند. قیمت مدل جدید SLC300 که با پیشرانهٔ 2 لیتری 4 سیلندر توربو، 241 اسب بخار قدرت و 370 نیوتن متر گشتاور دارد، از 48,875 دلار آغاز می‌شود. همچنین نسخهٔ عملکرد بالای این خودرو هم بانام SLC43 AMG وجود دارد که مجهز به یک پیشرانهٔ 3 لیتری V6 بای توربو با 362 اسب بخار قدرت و 520 نیوتن متر گشتاور است. قیمت این مدل از 61,225 دلار آغاز می‌شود. هزینه‌های نگهداری مرسدس بنز SLK250 طی 5 سال معادل 58,756 دلار است.

سوخت 7,922 دلار
بیمه 5,980 دلار
تأمین مالی 2,552 دلار
مالیات 3,597 دلار
نگهداری 4,358 دلار
تعمیرات 2,860 دلار
استهلاک 31,487 دلار

3- لینکلن MKS

lincoln-mks

هرچند مدل جدید کانتیننتال جایگزین MKS شده است ولی هنوز MKS با مدل 2016 در دو نوع عرضه می‌شود. نسخهٔ استاندارد مجهز به پیشرانهٔ 3.7 لیتری V6 با 304 اسب بخار قدرت و 380 نیوتن متر گشتاور است. این مدل در نسخهٔ چهارچرخ محرک مصرف سوختی معادل 13.8 لیتر در شهر و 9.8 لیتر در جاده در هر صد کیلومتر دارد درحالی‌که این اعداد در نسخهٔ دیفرانسیل جلو به ترتیب 13.8 و 9 لیتر هستند. نسخهٔ دوم MKS از یک پیشرانهٔ 3.5 لیتری V6 اکوبوست نیرو می‌گیرد که 365 اسب بخار قدرت و 475 نیوتن متر گشتاور دارد. این مدل فقط به‌صورت چهارچرخ محرک عرضه می‌شود و مصرف سوختی برابر با 14.7 و 9.8 لیتر در صد کیلومتر در شهر و جاده دارد. قیمت لینکلن MKS از 39,935 دلار شروع می‌شود. هزینه‌های نگهداری 5 سالهٔ MKS معادل 55,947 دلار است.

سوخت 9,129 دلار
بیمه 6,725 دلار
تأمین مالی 2,344 دلار
مالیات 3,312 دلار
نگهداری 2,083 دلار
تعمیرات 3,410 دلار
استهلاک 28,944 دلار

2- آئودی TT

audi-tt-1

بسیار علاقه به داشتن یک کوپهٔ لوکس دارید؟ آئودی TT نه‌تنها خودرویی زیبا و سرگرم‌کننده است بلکه یکی از مقرون‌به‌صرفه‌ترین خودروها در 5 سال اول نگهداری است. در زیر کاپوت TT یک پیشرانهٔ 2 لیتری TFSI چهار سیلندر با 220 اسب بخار قدرت و 350 نیوتن متر گشتاور آرمیده است که در هر صد کیلومتر در شهر 10.2 لیتر و در جاده 7.8 لیتر سوخت مصرف می‌کند. قیمت این کوپهٔ لوکس نیز از 43,825 دلار آغاز می‌شود. هزینه‌های 5 سالهٔ اول نگهداری آئودی TT برابر با 54,408 دلار است.

سوخت 8,013 دلار
بیمه 6,105 دلار
تأمین مالی 2,400 دلار
مالیات 3,383 دلار
نگهداری 4,280 دلار
تعمیرات 4,284 دلار
استهلاک 25,943 دلار

1- ولوو S80

volvo-s80

و درنهایت مقرون‌به‌صرفه‌ترین خودرو در 5 سال اول نگهداری ولوو S80 T5 است. این خودرو مجهز به یک پیشرانهٔ 2 لیتری توربو 4 سیلندر با 240 اسب بخار قدرت و 350 نیوتن متر گشتاور است که 9.4 لیتر سوخت در شهر و 6.3 لیتر در جاده در صد کیلومتر مصرف می‌کند. ولوو S80 T5 با قیمت پایهٔ 44,390 دلار نیز قیمتی بسیار رقابتی دارد. هزینه‌های نگهداری 5 سالهٔ این خودرو 53,324 دلار است.

سوخت 6,928 دلار
بیمه 5,860 دلار
تأمین مالی 2,216 دلار
مالیات 3,135 دلار
نگهداری 2,653 دلار
تعمیرات 4,146 دلار
استهلاک 28,386 دلار




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

       نظرات
دوشنبه 14 تیر 1395
فرشید خراشادیزاده

خودروهای دیفرانسیل جلوی با بیش از300 اسب بخار قدرت
همیشه عادت داریم خودروهای قدرتمند را به‌صورت دیفرانسیل ببینیم ولی خودروهای دیفرانسیل جلوی قدرتمندی هم وجود دارند که اتفاقاً رانندگی با آن‌ها بسیار هم سرگرم‌کننده است. البته خودروهای دیفرانسیل عقب درزمینهٔ قدرتِ بالا محدودیت چندانی ندارند به‌طوری‌که این خودروها در حال حاضر از 350 اسب بخار تا 707 اسب بخار در مدل‌های چارجر و چلنجر هلکت دوج قدرت دارند.

top-10-most-powerful-fwd-ca

اما خودروهای دیفرانسیل جلو درزمینهٔ قدرتِ بالا با محدودیت‌هایی مواجه هستند. بااین‌حال هم‌اکنون و در سال 2016 خودروهای دیفرانسیل جلوی قدرتمندی تولید می‌شوند که ممکن است از دانستن قدرت آن‌ها شگفت‌زده شوید! بنابراین در ادامه به معرفی قدرتمندترین خودروهای دیفرانسیل جلوی حال حاضر دنیا پرداخته‌ایم. البته در حال حاضر کراس اوورهای قدرتمند زیادی هم به‌صورت دیفرانسیل جلو در بازار عرضه می‌شوند ولی ما تصمیم گرفتیم در این لیست فقط خودروهای سواری سدان و هاچبک را معرفی کنیم.

10- نیسان ماکسیما، 300 اسب بخار

nissan_maxima_42

نیسان نسل جدید سدان بزرگ و لوکس خود را با پیشرانه‌ای قدرتمند راهی میدان کرده است. در زیر کاپوت ماکسیما 2016 یک موتور 3.5 لیتری V6 قرارگرفته که 300 اسب بخار قدرت و 353 نیوتن متر گشتاور دارد. البته خودروهای دیفرانسیل جلوی قوی‌تری از ماکسیما هم وجود دارد و به همین خاطر ماکسیما در انتهای لیست قرار گرفت.

9- ولوو S60 T6 Drive-E، 302 اسب بخار

volvo_s60_t6_2013

هرچند ولوو تاریخچه‌ای غنی از ایمنی در محصولات خود دارد اما این خودروساز سوئدی چند سالی است که لوکس بودن را نیز در محصولاتش جدی گرفته است. یکی از این خودروها، سدان S60 T6 Drive-E است که مجهز به یک پیشرانهٔ 4 سیلندر 2 لیتری شده است. این موتور از هر دو سیستم پرخوران توربوشارژر و سوپرشارژر استفاده می‌کند و به همین دلیل قادر به تولید 302 اسب بخار قدرت و 400 نیوتن متر گشتاور است.

8- لینکلن MKS، 304 اسب بخار

Lincoln-MKS-2013-02

سدان MKS مجهز به پیشرانهٔ 3.7 لیتری V6 با 304 اسب بخار قدرت و 378 نیوتن متر گشتاور است که در حالت استاندارد به‌صورت دیفرانسیل جلو ارائه می‌شود و سامانهٔ چهارچرخ محرک برای آن قابل سفارش است؛ اما اگر می‌خواهید سامانهٔ چهارچرخ محرک را به‌صورت استاندارد و پایه داشته باشید باید نمونهٔ مجهز به موتور 3.5 لیتری V6 اکوبوست توئین توربو با 365 اسب بخار قدرت و 475 نیوتن متر گشتاور را سفارش دهید. پیشرانهٔ اکوبوست صرفاً به‌صورت چهارچرخ محرک عرضه می‌شود.

7- شورلت ایمپالا، 305 اسب بخار

Chevrolet-Impala-LTZ-2014

سه خودروی شورلت ایمپالا، بیوک لاکراس و کادیلاک XTS، سدان های فول سایز دیفرانسیل جلوی جنرال موتورز هستند که بر روی پلت فرم مشترکی ساخته‌شده و از پیشرانهٔ یکسانی استفاده می‌کنند. پیشرانهٔ 3.6 لیتری V6 این خودروها، در ایمپالا 305 اسب بخار قدرت و 358 نیوتن متر گشتاور دارد. البته شاید از اینکه ایمپالا دیفرانسیل جلو است تعجب کرده باشید اما اگر شکایتی در این رابطه دارید باید به شورلت اعلام کنید!

6- بیوک لاکراس، 305 اسب بخار

Buick-LaCrosse-2014-01

همان‌طور که در بالا اشاره شد، بیوک لاکراس از پلت فرم و موتور مشترکی با شورلت ایمپالا و کادیلاک XTS استفاده می‌کند؛ بنابراین لاکراس هم مجهز به همان موتور 3.6 لیتری V6 با 305 اسب بخار قدرت شده است که در حالت استاندارد نیروی خود را به چرخ‌های جلو انتقال می‌دهد. البته سامانهٔ چهارچرخ محرک هم برای آن قابل سفارش است. لاکراس ازلحاظ لوکس بودن در بین ایمپالا و XTS قرار می‌گیرد.

5- هوندا سیویک تایپ R، 306 اسب بخار

honda_civic_type_r_5

تایپ R مدلی اسپرت و قدرتمند از نسخهٔ هاچبک هوندا سیویک است که مجهز به یک واحد 2 لیتری 4 سیلندر با 306 اسب بخار قدرت و 400 نیوتن متر گشتاور شده است. این هاچبک آتشین توانست رکورد سریع‌ترین خودروی دیفرانسیل جلو در یک دور پیست نوربرگ رینگ را بنام خود ثبت کند.

4- فولکس‌واگن گلف S GTI Clubsport، 306 اسب بخار

Volkswagen-Golf-2017-GTI-Cl

Clubsport S نسخهٔ ویژه‌ای از گلف GTI است که حتی قدرت بیشتری از پرچم‌دار خانوادهٔ گلف یعنی گلف R دارد. GTI Clubsport S مجهز به موتور 4 سیلندر 2 لیتری با 306 اسب بخار قدرت است؛ اما درحالی‌که گلف R چهارچرخ محرک است، در GTI Clubsport S نیرو فقط به چرخ‌های جلو انتقال میابد. این هاچبک اسپرت توانست رکورد سریع‌ترین خودروی دیفرانسیل جلوی پیست نوربرگ رینگ را از هوندا سیویک تایپ R گرفته و بنام خود ثبت کند.

3- آکورا RLX، 310 اسب بخار

Acura-RLX-2014-06

سدان لوکس و پرچم‌دار آکورا یعنی RLX، یکی دیگر از خودروهای دیفرانسیل جلوی تعجب‌آور است. این خودرو مجهز به یک پیشرانهٔ 3.5 لیتری V6 با 310 اسب بخار قدرت و 370 نیوتن متر گشتاور است. البته آکورا و در رأس آن هوندا به ساخت خودروهای دیفرانسیل جلو شهرت دارند.

2- کادیلاک XTS، 320 اسب بخار

Cadillac-XTS-2013-06

باوجود مدل‌های جذاب و هیجان‌انگیز دیفرانسیل عقبی چون ATS-V و CTS-V در سبد محصولات کادیلاک، XTS مسلماً خسته‌کننده‌ترین خودروی ساخت کادیلاک خواهد بود. این خودرو مجهز به همان پیشرانهٔ 3.6 لیتری V6 مشترک با ایمپالا و لاکراس است که البته قدرت آن در اینجا به 320 اسب بخار و گشتاورش به 370 نیوتن متر افزایش‌یافته است. هرچند برای XTS سامانهٔ چهارچرخ محرک هم قابل سفارش است اما این خودرو آخرین بازماندهٔ نسل خودروهای دیفرانسیل جلوی کادیلاک است.

1- لینکلن MKZ، 350 اسب بخار

Lincoln-MKZ

و درنهایت می‌رسیم به قدرتمندترین خودروی دیفرانسیل جلوی حال حاضر دنیا. لینکلن MKZ فیس لیفت 2017 با پیشرانهٔ 3 لیتری V6 توئین توربو قابل خریداری است که 350 اسب بخار قدرت و 542 نیوتن متر گشتاور داشته و به‌صورت دیفرانسیل جلو ارائه می‌شود. البته اگر نسخهٔ چهارچرخ محرک آن را سفارش دهید قدرت پیشرانه به 400 اسب بخار افزایش خواهد یافت.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

       نظرات
دوشنبه 14 تیر 1395
فرشید خراشادیزاده

نسخهٔ نهایی و تولیدی اولین وانت جهانی رنو به‌صورت رسمی رونمایی شد. این وانت فرانسوی که آلاسکان نام دارد بر پایهٔ پلت فرم نیسان ناوارا ساخته‌شده درحالی‌که طراحی آن تقریباً با نسخهٔ کانسپت که سال گذشته معرفی شد یکسان است.

Renault-Alaskan-2017-01

جلوپنجرهٔ بزرگ و طراحی عضلانی، چهره‌ای بسیار جذاب به این وانت داده‌اند و LEDهای روشنایی در روز C شکل این تصویر را کامل می‌کنند. به‌علاوه شانه‌های پهن و تنومند آلاسکان، به‌طور کامل هیبت یک وانت سخت‌کوش را برای بیننده تداعی می‌کنند.

در زیر کاپوت آلاسکان یک پیشرانهٔ 2.3 لیتری توئین توربودیزل dCi نهفته است که در دو نسخهٔ 160 و 190 اسب بخاری قابل سفارش است. رنو به جهت از بین بردن تأخیر توربو، از یک توربوی کوچک جهت کار در دور موتور پایین و یک توربوی بزرگ برای دور موتور بالا استفاده کرده است.

Renault-Alaskan-2017-0

بسته به هر بازار، رنو یک پیشرانهٔ 2.5 لیتری بنزینی با 160 اسب بخار قدرت و یک واحد دیزل 2.5 لیتری با دو سطح قدرت 160 و 190 اسب بخار را نیز برای آلاسکان تدارک دیده است. خریداران می‌توانند این وانت را با یک گیربکس 6 سرعتۀ دستی و یا 7 سرعتۀ اتوماتیک به همراه سیستم انتقال قدرت دوچرخ یا چهارچرخ محرک سفارش دهند.

مدل چهارچرخ محرک به دیفرانسیل لغزش محدود الکترونیکی مجهز است که هر یک از چرخ‌ها که دچار هرزگردی شوند را به‌صورت مجزا با استفاده از ترمز کنترل کرده و درنتیجه کشش خودرو بهبود خواهد یافت. علاوه بر این رنو یک قفل دیفرانسیل مکانیکی را نیز برای آن ارائه کرده است که در مسیرهای آفرود و ناهموار واقعاً به کار می‌آید.

سازنده وعده داده که آلاسکان با فاصله از سطح زمین 23 سانتیمتری برای نیازهای طیف گسترده از افراد مناسب خواهد بود. ازجمله شرکت‌ها و کاربران خصوصی. همچنین رنو ادعا می‌کند که آلاسکان با ظرفیت بکسل 3.5 تن یکی از بهترین‌های کلاس خود است.

در داخل نیز یک صفحه‌نمایش رنگی 5 اینچی در میانهٔ داشبورد به چشم می‌خورد درحالی‌که در برخی از کشورها یک صفحه‌نمایش 7 اینچی به همراه سیستم اطلاعاتی-سرگرمی نیز در دسترس خواهد بود. سیستم دید اطراف به کمک چهار دوربین، نمایی 360 درجه از اطراف آلاسکان را بنمایش درمی‌آورد که کمک شایانی به راننده هنگام مانور دادن و حرکت در سرعت‌های پایین در هر دو مسیر آنرود و آفرود می‌کند.

Renault-Alaskan-2017-02

رنو آلاسکان که در سه کارخانه در کشورهای مکزیک، اسپانیا و آرژانتین تولید خواهد شد، ابتدا در کلمبیا عرضه‌شده و پس از مدت کوتاهی در دیگر بازارهای آمریکای جنوبی به فروش خواهد رسید. همچنین رنو برنامهٔ عرضهٔ آن در کشورهای آفریقایی و اروپا را نیز دارد. آلاسکان فعلاً در اروپا با فولکس‌واگن آماروک به‌عنوان رقیب مستقیم روبرو است درحالی‌که به‌زودی مرسدس بنز GLT نیز به جمع وانت‌های اروپایی خواهد پیوست.

Renault-Alaskan-2017-1280-1





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

       نظرات
دوشنبه 14 تیر 1395
فرشید خراشادیزاده

با وجود رقبای جسور بسیار، نبردی دشوار برای اولین شاسی‌بلند سئات در راه است. آیا این خودرو می‌تواند انتظارات را برآورده کند؟

SEAT Ateca 2016
SEAT Ateca 2016

در بحث خودروهای شاسی‌بلند سئات بسیار بی‌تجربه است اما آتکا اولین تلاش جدی و احساس‌برانگیز این کمپانی بوده و چیزی کم ندارد.
SEAT Ateca 2016
SEAT Ateca 2016

مهم‌تر آنکه سئات آتکا بسیار شیک و به روز بوده و به علاوه در بازار بسیار شلوغی حضور یافته است، در این بخش از بازار استایل ظاهری برای برخی خریداران فاکتوری مهم و حیاتی است؛ اما تنها این موضوع نیست بلکه آتکا قیمت رقابتی داشته و برای رانندگی عالی است اگرچه که سواری خودرو می‌تواند کمی سفت‌تر باشد.
SEAT Ateca 2016
SEAT Ateca 2016

فقدان تجهیزات برای ارزان‌ترین مدل‌ها ممکن است برخی افراد را پس بزند اما سطح وسیعی از پیشرانه‌های بنزینی و دیزلی به علاوه‌ی گزینه‌ی چهارچرخ محرک دست سئات را برای رقابت با دیگران باز می‌گذارد.

SEAT Ateca 2016
انتخاب ما برای این تست آتکا 2.0 TDI 150 SE می‌باشد. آتکا کراس اورر میدسایزی است که از جمله رقبای آن می‌توان به نیسان قشقایی، فورد کوگا و رنو کجار اشاره کرد. این خودرو اولین شاسی‌بلند تاریخ سئات بوده و پلتفرم و پیشرانه‌های یکسانی را با هاچبک محبوب این خودروساز یعنی مدل لئون به اشتراک می‌گذارد.

بهای زیر 18 هزار پوندی این خودرو نیز ارزش بالایی را ایجاد می‌کند. به‌طورکلی این خودرو بهای 500 پوندی کمتر از قشقایی و 2 هزار پوندی کمتر از فورد کوگا دارد. مجهزترین نسخه‌ی آتکا نیز با قیمت 29990 پوند عرضه می‌شود.

SEAT Ateca 2016
سئات آتکا با پنج پیشرانه در دسترس خواهد بود: دو نسخه‌ی بنزینی و سه پیشرانه‌ی دیزلی با قدرت‌های بین 114 تا 187 اسب بخار. همچنین چهار سطح تریم برای این خودرو وجود دارد و گیربکس اتوماتیک و سیستم چهارچرخ محرک نیز از نظر پنهان نمانده است.

SEAT Ateca 2016
اگرچه که آتکا شاسی‌بلندی میدسایز است اما در واقع این خودرو، لئون هاچبکی است که در هر جهتی کشیده شده است. فاصله‌ی بین محورها همان است بنابراین درحالی‌که فضای زیادی برای زانوها وجود ندارد اما خط سقف بالاتر به معنی فضای خوب سر است. ظرفیت فضای بار نیز 510 لیتر بوده که بیش از قشقایی و رنو کجار می‌باشد.


آتکا یکی از معدود شاسی بلندهایی است که با پیشرانه‌ی 3 سیلندر 1 لیتری توربو نیز در دسترس است (پژو 3008 دیگر خودروی مشابه است). انتخاب این پیشرانه باعث شده تا بهای خودرو از 17990 پوند شروع شود.

این پیشرانه‌ی کوچک توان 114 اسبی دارد اما تنها با گیربکس 6 سرعته ی دستی قابل سفارش است. در تریم سطح پایه‌ی S، مدل‌ها به‌صورت استاندارد با سیستم تهویه، سیستم مدیا با نمایشگر 5 اینچی، پورت USB، غربیلک فرمان چرمی و صندلی‌های عقب تاشو عرضه می‌شوند.

در انگلستان، عمده‌ی فروش این خودرو را مدل‌های میانی SE تشکیل خواهند داد که علاوه بر تجهیزات تریم S دارای سیستم تهویه‌ی دو ناحیه‌ای، کروز کنترل، آینه‌های جانبی گرم شونده با تنظیم برقی و حسگرهای پارک پشتی نیز هستند.

پیشرانه‌های محبوب نیز گزینه‌های دیزل خواهند بود. پیشرانه‌های 1.6 لیتری 114 اسبی به همراه نسخه‌های 2 لیتری TDI با قدرت‌های 148 و 187 اسب بخاری گزینه‌های دیزلی آتکا را تشکیل می‌دهند. پیشرانه‌ی 187 اسب بخاری تنها مدل از این خودرو است که با سیستم چهارچرخ محرک قابل سفارش است.


پیشرانه‌ها، کارایی و سواری
عمده تمرکز یک شاسی‌بلند معمولاً روی کاربردی بودن و مفید بودن است اما آتکا از پشت فرمان نیز متقاعدکننده به نظر می‌رسد. این تنظیمات دینامیک احتمالاً به این حقیقت بازمی‌گردد که سئات به عنوان برند اسپورت گروه فولکس شناخته شده است.

اولین نکته‌ای که با قرار گرفتن در پشت فرمان مشخص می‌شود، موقعیت رانندگی و انعطاف‌پذیری آتکا است. صندلی‌ها و فرمان خودرو می‌تواند در جهات مختلفی تنظیم شود و هر راننده‌ای با هر جثه‌ای قادر است تا در پشت فرمان راحت باشد.

پیشرانه‌ی دیزل 187 اسب بخاری در سرعت‌های پایین کمی صدا دارد اما از دورهای پایین نیز قوی عمل کرده و وقتی با گیربکس 7 سرعته ی اتوماتیک همراه شود به نرمی عمل می‌کند.

سواری خودرو کمی سفت احساس می‌شود اما آتکا هرگز ناراحت نیست. رنو کجار برای رانندگی ریلکس تر است اما آتکا با دقت بیشتری فرمان‌ها را انجام می‌دهد. برای کراس اووری قدبلند، کنترل بدنه نیز بسیار خوب است که به این معنی است که شما می‌تواند با سرعت‌های بالاتری از پیچ‌ها بدون تکان خوردن عبور کنید.

آتکا با این پیشرانه در زمان 8.5 ثانیه به تندی 100 کیلومتر در ساعت می‌رسد. اگر این مقدار کافی نیست، احتمالاً مدل‌های کاراتر کوپرا نیز در دسترس خواهند بود.

سئات پیش‌بینی می‌کند که محبوب‌ترین مدل آتکا پیشرانه‌ی 2 لیتری دیزل 148 اسب بخاری باشد اما نسخه‌ی 1.6 لیتری 114 اسبی نیز برای کسانی که طالب هزینه‌های کمترند گزینه‌ای جذاب است.

SEAT Ateca 2016
مصرف سوخت، آلایندگی و هزینه‌های سواری
اکثریت پیشرانه‌های این خودرو از هاچبک لئون قرض گرفته شده‌اند. سئات ادعا می‌کند که پیشرانه‌ی 3 سیلندر 1 لیتری این خودرو در هر صد کیلومتر مصرف سوخت 5.2 لیتری دارد که برای پیشرانه‌ای با این حجم و قرار گرفته در این شاسی‌بلند احساس‌برانگیز است. دیگر پیشرانه‌ی بنزینی دارای قدرت 148 اسب بخاری و مصرف 5.4 لیتری است.

برای اکثریت خریداران پیشرانه‌های دیزلی جذابیت بیشتری دارد. پیشرانه‌های 114 و 148 اسب بخاری دیزل آتکا به ترتیب دارای مصرف سوخت 4.2 و 4.4 لیتری هستند. البته سیستم چهارچرخ محرک مصرف سوخت را افزایش داده و آن را به 4.9 لیتر در هر صد کیلومتر می‌رساند. قدرتمندترین مدل آتکا با پیشرانه‌ی 187 اسبی و سیستم چهارچرخ محرک و گیربکس اتوماتیک عرضه می‌شود و مصرف سوخت 5 لیتری دارد.


کابین، طراحی و تکنولوژی
همانند دیگر جنبه‌ها، سئات در بخش کابین و طراحی این خودرو نیم‌نگاهی به لئون داشته است. بنابراین طراحی خودرو آشنا منطقی است.

SEAT Ateca 2016
مواد استفاده شده در بالای داشبورد نرم و باکیفیت بالا است اما با نگاه به پایین‌تر و اطراف کنسول مرکزی و درب‌ها شاهد پلاستیک‌های ارزان‌قیمت خواهیم بود. کیفیت کابین فولکس تیگوان بهتر بوده اما خب گران‌تر نیز هست.

مدل سطح پایه‌ی S تجهیزات زیادی ندارد و تنها دارای کولر، رینگ‌های 16 اینچی، صفحه لمسی 5 اینچی. 7 ایربگ است.

فول ترین مدل یعنی XCELLENCE دارای کابین تمام چرم، رینگ‌های 18 اینچی، چراغ‌های LED و دوربین عقب هستند. سئات انتظار دارد که مدل سطح میانی SE به خاطر ارائه‌ی بهترین ارزش در برابر بهای پرداختی محبوب‌ترین مدل باشد.


کاربردی بودن، راحتی و فضای صندوق
آتکا از پلتفرم لئون سود برده و فاصله‌ی بین محورها در هر دو خودرو یکسان است بنابراین انتظار فضای زیادی را برای سرنشینان عقب نباید داشت.

SEAT Ateca 2016
درحالی‌که این خودرو بزرگ‌ترین خودروی کلاس نیست اما تقریباً فضای کابین برابر با قشقایی دارد. رنو کجار اندکی بزرگ‌تر بوده و فضای بیشتری را در بخش عقبی فراهم می‌کند اما در کل تفاوت‌ها جزئی است.

درحالی‌که فضای سرنشینان عقب شاید به اندازه‌ی برخی رقبا جادار نباشد اما این خودرو دارای فضای بار بزرگی است. در مدل‌های دیفرانسیل جلو شاهد فضای بار 510 لیتری هستیم که بیشتر از قشقایی است.

مدل‌های مجهز به سیستم چهارچرخ محرک به دلیل نیاز به میل‌لنگ متفاوت فضای بار 485 لیتری دارند.

SEAT Ateca 2016
صندلی‌های عقب نیز به‌صورت 60/40 تا می‌شوند اما با تا شدن لبه‌ی آن‌ها بالا باقی می‌ماند و جاگیری بار شاید کمی سخت باشد.

قابلیت اطمینان و ایمنی
ازآنجایی‌که آتکا بخش اعظمی از قطعات خود را با دیگر محصولات سئات به اشتراک می‌گذارد بنابراین می‌توانیم قابلیت اطمینان بالایی را از این خودرو انتظار داشته باشیم.


به لطف وجود تجهیزات ایمنی و تکنولوژی‌های کمکی، این خودرو در تست‌های تصادف یورو ان کاپ 5 ستاره‌ی ایمنی را به دست آورده است. تجهیزات کلیدی این خودرو شامل هشدار خروج از لاین رانندگی و کروز کنترل تطبیقی هستند.

این خودرو هنوز در نمایندگی‌ها عرضه نشده اما انتظار داریم که از گارانتی 3 ساله/100 هزار کیلومتری سئات بهره‌مند گردد. البته رقبا در این بخش سخاوتمندتر بوده و کجار با گارانتی 7 ساله و کیا اسپورتیج و هیوندای توسان با گارانتی 5 ساله ارائه می‌شوند.

SEAT Ateca 2016
نقاط قوت: استایل ظاهری زیبا، رانندگی عالی، قیمت مناسب
نقاط ضعف: تجهیزات کم در مدل‌های پایه، سواری کمی سفت، پلاستیک‌های ارزان داخل کابین





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

       نظرات
دوشنبه 14 تیر 1395
فرشید خراشادیزاده

شرکت MG یکی از خودروسازان قدیمی بریتانیا است که تأسیس آن به سال 1924 بازمی‌گردد. این شرکت که بیشتر به ساخت خودروهای اسپرت و رودستر دونفره مشهور بود، سرگذشت پرفرازونشیبی داشته و بارها مالکیت آن جابجا شده است. در سال 1912 شخصی بنام «ویلیام موریس»، شرکت خودروسازی خود را بانام «موریس موتورز» در انگلستان تأسیس کرد. وی یک نمایندگی برای این شرکت بانام «گاراژ موریس» نیز در آکسفورد انگلستان تأسیس نمود که به خرده‌فروشی و سرویس و خدمات محصولات شرکت اصلی یعنی همان موریس موتورز می‌پرداخت. در سال 1921 شخصی بنام «سِسیل کیمبر» که علاقه‌مند به طراحی و تولید خودروهای اسپرت بود به‌عنوان یک کارمند به استخدام گاراژ موریس درآمد.

MG 14/28 1924
MG 14/28 1924

به دلیل عملکرد خوب کیمبر، یک سال بعد ویلیام موریس به وی پیشنهاد مدیریت گاراژ موریس را داد که با موافقت کیمبر مواجه شده و او مدیریت گاراژ موریس را بر عهده گرفت. دو سال بعد یعنی در سال 1924، کیمبر بر پایهٔ گاراژ موریس، شرکتی بانام MG که مخفف کلمات «Morris Garages» بود را تأسیس نموده و به تولید محصولاتی با نشان MG پرداخت. البته این شرکت هم تحت مالکیت ویلیام موریس بود. MG تا سال 1935 تحت مالکیت شخصی ویلیام موریس بود تا اینکه در 1 جولای این سال، سهام MG به شرکت اصلی ویلیام موریس یعنی موریس موتورز واگذار شد. واگذاری MG به موریس موتورز سرآغاز تحولات و تغییر مالکیت‌های فراوان این شرکت بود به‌طوری‌که در سال 1952 موریس موتورز با شرکت آستین انگلستان ادغام‌شده و کمپانی جدیدی بنام BMC (مخفف British Motor Corporation) شکل گرفت؛ بنابراین شرکت MG نیز بخشی از گروه BMC شد.

MG Midget 1500 1974
MG Midget 1500 1974

پس‌ازاین در سال 1968 گروه BMC با شرکت لیلاند موتورز ادغام‌شده و گروه خودروسازی British Leyland Motor Corporation تشکیل شد. سپس این گروه خودروسازی جدید، خودروسازان انگلیسی دیگری چون مینی، جاگوار و روور را نیز خریداری نمود. بدین ترتیب بریتیش لیلاند به یکی از بزرگ‌ترین گروه‌های خودروسازی تبدیل‌شده که برندهای لیلاند، آستین، روور، موریس، مینی، جاگوار، لندروور و ام‌جی را در اختیار داشت. این گروه خودروسازی در دههٔ 70 میلادی بیش از 40 درصد بازار خودروی انگلستان را در اختیار داشت؛ اما بااین‌وجود به خاطر مشکلاتی در سال 1986 تغییراتی در این گروه خودروسازی ایجاد شد. بدین نحو که برای محصولات تجاری برند جدیدی بنام داف لیلاند تأسیس‌شده و بریتیش لیلاند نیز به گروه روور تغییر نام داد؛ بنابراین MG هم در سال 1986 تحت مالکیت گروه روور قرار گرفت.

MG Montego 1985
MG Montego 1985

دو سال بعد گروه روور توسط شرکت «بریتیش اِرواسپیس» خریداری شد. ارواسپیس تا سال 1994 مالکیت گروه روور (که MG هم جزء آن بود) را در اختیار داشت تا اینکه در این سال آن را به شرکت ب‌ام‌و فروخت؛ اما ب‌ام‌و نیز در سال 2000 گروه روور بفروش رساند و بدین ترتیب شرکت جدیدی بنام ام‌جی روور تشکیل شد. البته ام‌جی روور بسیار کوچک‌تر از گروه روور سابق بود زیرا از یک‌سو ب‌ام‌و برند مینی را واگذار نکرد و همچنان تحت تملک خود نگه داشت و از سوی دیگر شرکت فورد نیز دو برند جاگوار و لندروور را خریداری نمود؛ بنابراین ام‌جی روور برندهای بسیار کمتری نسبت به گروه روور داشت.

MG TF160 2002
MG TF160 2002

بااین‌حال این اتحاد جدید نیز موفق نبود و سرانجام شرکت ام‌جی روور به دلیل مشکلات شدید مالی در سال 2005 به شرکت خودروسازی چینی نانجینگ فروخته شد. سپس در سال 2007 شرکت نانجینگ با شرکت چینی دیگری بنام صنایع خودروسازی شانگهای یا SAIC ادغام‌شده و بنابراین شرکت ام‌جی روور نیز به مالکیت SAIC درآمد. بدین ترتیب خون تازه‌ای در رگ‌های دو شرکت ام‌جی و روور تزریق شد و با ساخت محصولات جدیدی دوران نوین خود را آغاز کردند. البته به دلیل اینکه شرکت سایک قادر به خرید حقوق برند و مارک روور نبود، نام این شرکت به رووی «Roewe» تغییر یافت. درواقع رووی با استفاده از بقایا و فناوری‌های روور تأسیس‌شده و به‌نوعی جایگزین روور گردید.

MG ZT190 2004
MG ZT190 2004

بدین ترتیب تولید محصولات MG در سال 2007 در چین و سپس در انگلستان آغاز شد. هرچند مالکیت MG در اختیار شرکت چینی سایک قرار دارد اما دفتر مرکزی و طراحی این شرکت هنوز در بیرمنگام انگلستان واقع است و همچنان MG یک برند انگلیسی محسوب می‌شود و کماکان تا حدودی اصالت انگلیسی خود را حفظ کرده است. یکی از اولین محصولات دوران جدید MG، مدل 550 بود که تولید آن در سال 2008 آغازشده و تحت دو برند ام‌جی و رووی بفروش رسید. اولین محصول جدید MG که در انگلستان عرضه شد، مدل 6 بود که پس از 16 سال در 26 ژوئن 2011 رسماً در انگلستان معرفی شد.

MG 550 2009
MG 550 2009

پای محصولات جدید MG توسط نمایندگی این شرکت یعنی مدیا موتورز به ایران هم باز شد. اولین محصول ام‌جی در ایران همان مدل 550 بود که در سال 1388 بانام شوالیه در بازار ایران عرضه شد. سپس دیگر محصولات این شرکت همچون 6، 3، 350 و به‌تازگی کراس اوور GS نیز توسط مدیا موتورز به بازار عرضه شدند. چند روز بیش نمایندگی مدیا موتورز در اصفهان اقدام به برگزاری اولین تست درایو خودروهای MG در این شهر نمود؛ بنابراین ما هم فرصت را مغتنم شمرده و در این تست شرکت کردیم.

IMG_20160630_140143

این تست درایو در طی چند روز در پیست کارتینگ پارسا اصفهان انجام گرفت. اولین روز انجام آزمون، چهارشنبه ساعت 8 شب بود؛ بنابراین رأس ساعت مقرر راهی محل برگزاری تست شدم. برای انجام تست دو محصول 6 و GS انتخاب‌شده بودند. MG 6 در دو نسخهٔ سدان و لیفت بک تولید می‌شود که هر دو مدل بانام‌های Magnette و GT در کشورمان عرضه می‌شوند. این خودرو در سال 2014 مورد فیس لیفت قرار گرفت و نمونهٔ مورد آزمایش، از نوع لیفت بکِ فیس لیفت شده بود. البته یک دستگاه GS دیگر نیز به رنگ مشکی در پیست حاضر بود که توسط کادر خود نمایندگی به انجام حرکات نمایشی و عبور از سطوح شیب‌دار تعبیه‌شده در پیست می‌پرداخت.

تست رانندگی برای هر شخص با هر دو خودرو و در دو دور پیست انجام می‌گرفت. البته در هر دو خودرو یک همراه از طرف نمایندگی حضور داشت که در صندلی کنار راننده نشسته و به کسانی که تاکنون تجربهٔ رانندگی با خودروهای اتوماتیک را نداشتند، آموزش کار با گیربکس اتوماتیک را می‌داد. تست را با MG 6 سفیدرنگ آغاز کردم. خودرویی مجهز به پیشرانهٔ 4 سیلندر 1.8 لیتری توربو که 160 اسب بخار قدرت و 215 نیوتن متر گشتاور تولید می‌کند. پیشرانه‌ای که به دلیل توربو بودن، باوجود حجم کمتر، قدرتی در حد و اندازهٔ رقیبانی چون کیا سراتو و مزدا 3 تولید می‌کند. طراحی خودرو بااینکه به سال 2009 بازمی‌گردد، به لطف فیس لیفت 2014، همچنان زیبا و جذاب است. فرم لیفت بک عقب نیز به اسپرت به نظر رسیدن طراحی آن کمک شایانی کرده است.

MG-Drive-Test-09

گیربکس اتوماتیک خودرو را در حالت درایو گذاشته و حرکت را آغاز می‌کنم. شتاب گیری خودرو مناسب بوده و دنده‌ها نسبتاً به نرمی تعویض می‌شوند. البته به دلیل فضای کم پیست و وجود پیچ‌های متعدد و پشت سر هم امکان آزمودن حداکثر توانایی‌های خودرو و تست شتاب آن فراهم نبود چراکه مرتباً باید اقدام به ترمز گیری و کاهش سرعت می‌کردم. در دور دوم، گیربکس را روی حالت منوال یا دستی گذاشته و از طریق پدال‌های پشت فرمان اقدام به تعویض دنده کردم. البته بازهم به دلیل محدودیت فضا امکان حرکت با دنده‌های بالاتر و همین‌طور معکوس دادن وجود نداشت.

MG-Drive-Test-09

از ام‌جی 6 پیاده شده و سوار بر کراس اوور خوش‌چهرهٔ GS می‌شوم. خودرویی که به دلیل طراحی جدیدتر و زیباتر و همین‌طور رنگ نارنجی جذاب، بیشتر از 6 جلب‌توجه می‌کرد. GS هم مانند برادر سدانش، مجهز به پیشرانهٔ توربو است. البته موتور GS از نوع 4 سیلندر 2 لیتری است که 217 اسب بخار قدرت و 350 نیوتن متر گشتاور تولید می‌کند. ام‌جی  GSبا 4.5 طول، در کلاس کراس اوورهای کامپکت قرارگرفته و همکلاس کیا اسپرتیج محسوب می‌شود. درحالی‌که پیشرانهٔ توربوی 2 لیتری آن ازلحاظ قدرت کاملاً بر موتور 2.4 لیتری تنفس طبیعی اسپرتیج برتری دارد.

IMG_20160630_140135

طراحی و کیفیت مواد داخلی GS خوب بوده و نشانی از چینی بودن در آن کمتر دیده می‌شود. البته استفاده بیش از حد از پلاستیک در داخل خودرو، حس ارزان قیمت بودن را برای انسان تداعی می کند. هرچند GS قدرت بیشتری نسبت به 6 دارد اما به دلیل حدود 150 کیلوگرم اضافه‌وزن، شتاب آن تفاوت چندانی با 6 ندارد. به‌علاوه توربوشارژر عملاً در دور موتورهای بالا وارد مدار می‌شود و به دلیل عدم امکان بالا بردن دور موتور در پیست، نمی‌شد حداکثر توانایی آن را آزمایش کرد. البته تأخیر توربو در آغاز حرکت کاملاً مشهور بود. بااین‌حال عملکرد گیربکس 6 سرعتهٔ اتوماتیک دوکلاچهٔ GS مناسب بود و در کمترین زمان اقدام به تعویض دنده می‌کرد. پس از پایان تست نیز از افراد در رابطه با سواری دو خودرو نظرسنجی شده و در صورت تمایل به خرید تخفیف داده می‌شد.

MG-Drive-Test-08

خودروهای 6 و GS هم‌اکنون در مدل 2016 به ترتیب قیمتی در حدود 130 و 160 میلیون تومان دارند و مدیا موتورز با توجه به ارائهٔ گارانتی و خدمات پس از فروش مناسب، مهندسی انگلیسی و برند معتبر، امید زیادی به موفقیت آن‌ها در بازار خودروهای وارداتی ایران دارد. ام‌جی  GSدر بازار کشورمان با رقبای سرسختی چون کیا اسپرتیج، هیوندای IX35، میتسوبیشی ASX و رنو کولئوس روبه‌روست درحالی‌که MG 6 خودروهایی چون هیوندای الانترا، کیا سراتو، مزدا 3، رنو فلوئنس، تویوتا کرولا و میتسوبیشی لنسر را در مقابل خود می‌بیند.

MG-Drive-Test-07

درکل این حرکت مثبتی از سوی مدیا موتورز بود تا خریداران برای خرید یک خودرو مجبور نباشند صرفاً به تعدادی عکس و کاتالوگ اکتفا کرده و تجربه‌ای هرچند محدود و اندک از سوارشدن و رانندگی با آن‌ها را داشته باشند. امیدواریم چنین حرکت‌های در کشور ادامه داشته و از سوی دیگر واردکنندگان و حتی خودروسازان داخلی نیز انجام گیرد.

IMG_20160630_140145





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

       نظرات
دوشنبه 14 تیر 1395
فرشید خراشادیزاده

اگر به دنبال یک سوپر اسپرت باشید که بتوانید از آن به‌صورت روزانه هم استفاده کنید، انتخاب‌های شما نسبتاً محدود خواهد بود. در 10 سال گذشته یکی از بهترین گزینه‌ها در این زمینه آئودی R8 بوده است که در حال حاضر نسل دوم آن قوی‌تر از همیشه به بازار آمده است. در سوی دیگر نیسان GT-R قرار دارد که همان عملکرد را با قیمتی ارزان‌تر ارائه می‌کند. ما در اینجا این دو سوپر کار را باهم مقایسه کرده‌ایم تا انتخاب برتر از میان آن دو مشخص گردد.

160626-001

طراحی خارجی

نسل اول آئودی R8 یکی از بهترین و چشم‌نوازترین طراحی را در بین محصولات آئودی داشت و حتی مدل TT هم دنباله‌روی آن بود. به همین دلیل آئودی در طراحی نسل دوم این خودرو رویکرد تکاملی را بکار گرفته است. چراغ‌های جلوی LED و جلوپنجرهٔ شش‌ضلعی، ظاهری فوق‌العاده‌ به R8 جدید بخشیده است که در جاده‌ها فقط توسط فراری و لامبورگینی تحت‌الشعاع قرار می‌گیرد.

r8gtrstyling

نیسان GT-R برای نزدیک به 10 سال است که به بازار عرضه‌شده و در این سال‌ها تقریباً بدون تغییر باقی‌مانده است. هرچند GT-R به لطف به‌روزرسانی‌های جزئی و به‌کارگیری فیبر کربن و رینگ‌های آلیاژی تا حدودی سعی در جدید نشان دادن خود دارد اما در برابر طراحی نوین و زیبای آئودی حرفی برای گفتن ندارد. بااین‌حال GT-R هنوز هم یک ماشین مطلوب است.

r8gtrverdict

طراحی داخلی

شهرت آئودی به ساخت فضای داخلی زیبا است که این رویه در R8 هم رعایت شده است. کابین این خودرو راننده محور بود و از مواد باکیفیتی در ساخت آن استفاده‌شده است که واقعاً حس کیفیت را منتقل می‌کند. در این خودرو سامانهٔ اطلاعاتی-سرگرمی MMI آئودی به همراه صفحه آمپر دیجیتال مجازی وجود دارد. هنگامی‌که وارد کابین GT-R می‌شویم می‌بینیم که فضای داخلی آن هرگز به مدرنی بسیاری از خودروهای این کلاس نیست. هرچند پوشش داخلی چرمی در این خودرو بکار رفته است اما در کل کابین آن بسیار ساده بوده و احساس پریمیوم را مانند رقبای خود ندارد.

r8gtrinterior

نگرانی اکثر خریداران سوپر اسپرت‌ها، کاربردی بودن آن‌ها است که هر دو خودروی مورد مقایسه ما کاربردی‌تر از بسیاری از رقبای خود هستند. R8 از شیوهٔ موتور وسط استفاده می‌کند و این بدین معنا است که در آن صندوق بار سنتی وجود ندارد؛ اما در این خودرو 112 لیتر فضای بار در جلو و 226 لیتر در عقب در پشت صندلی‌ها وجود دارد که برای بسیاری از خریدهای روزانه و سفرهای آخر هفتهٔ کوتاه کافی است. این در حالی است که GT-R برخلاف R8، موتور جلو بوده و ظرفیت حمل 4 نفر را دارد. در این خودرو یک صندوق بار 315 لیتری وجود دارد که بزرگ‌تر از صندوق بار فورد فوکوس است.

r8gtrengines

رانندگی

آئودی R8 به‌صورت استاندارد با سامانهٔ چهارچرخ محرک کواتروی آئودی ارائه می‌شود که سطح فوق‌العاده‌ای از توانایی‌های حرکتی را برای آن فراهم می‌کند. این سیستم به همراه موتور خشن و شتاب فوق‌العاده، همواره شما را به سریع‌تر رفتن تحریک می‌کند. حتی در پیش‌پاافتاده‌ترین سفرها. وجود سیستم تعلیق قابل تنظیم و حالات رانندگی گوناگون نیز یعنی هر وقت که بخواهید می‌توانید R8 را به پیست ببرید. در GT-R نیز سیستم چهارچرخ محرک به‌صورت استاندارد ارائه می‌شود بنابراین خودرو تقریباً در هر آب و هوایی وظیفهٔ خود را به‌خوبی انجام می‌دهد. همچنین در این خودرو امکان تنظیم حالات رانندگی، سیستم تعلیق و هندلینگ وجود دارد و می‌توانید تنظیمات موردنظر خود را انتخاب کنید. R8 احساس سبک و سریعی دارد درحالی‌که GT-R سنگین‌تر احساس می‌شود اما ترکیبی از قدرت بالا و گیربکس اتوماتیک سریع، این ضعف را جبران می‌کند.

r8gtrdriving

پیشرانه

آئودی R8 مجهز به یک پیشرانهٔ 5.2 لیتری V10 دست‌ساز است که به‌صورت استاندارد 533 اسب بخار و در نسخهٔ پلاس 602 اسب بخار قدرت تولید می‌کند. موتور پایه، خودرو را در تنها 3.5 ثانیه از صفر به‌سرعت صد کیلومتر در ساعت می‌رساند درحالی‌که در نسخهٔ قدرتمندتر این رقم 0.3 ثانیه کمتر است. هر دو مدل مجهز به گیربکس 7 سرعتهٔ DSG اتوماتیک هستند که عملکرد روان و سریعی را ارائه می‌کند. در هر دو نمونه از تکنولوژی‌های کاهش مصرف سوخت استفاده‌شده است اما اگر خواهان موتور کوچک‌تری هستید باید تا زمان عرضهٔ R8 با یک پیشرانهٔ V6 توربوشارژ 450 اسب بخار که شایعه شده در سال 2018 عرضه می‌شود صبر کنید.

نیسان GT-R نیز مجهز به یک پیشرانهٔ دست‌ساز 3.8 لیتری V6 با توربوشارژر دوقلو است که در نسخهٔ استاندارد 542 اسب بخار و در مدل نیسمو 591 اسب بخار قدرت تولید می‌کند. با توجه به اعداد و ارقام ممکن است GT-R کندتر از R8 به نظر برسد اما به لطف نسبت دنده‌های کوتاه و سامانهٔ چهارچرخ محرک قدرتمند، نسخهٔ استاندارد این سامورایی توانمند شتاب صفرتا صد باورنکردنی 2.7 ثانیه را ثبت کرده که آن را به یکی از سریع‌ترین خودروهای حال حاضر دنیا مبدل نموده است. نسخهٔ نیسموی GT-R رسماً آزمایش نشده است اما شایعه شده که این خودرو شتاب صفرتا صد کمتر از 2.5 ثانیه دارد. انتقال نیرو در GT-R نیز توسط یک گیربکس 6 سرعتهٔ اتوماتیک دوکلاچه صورت می‌گیرد.

ارزش در برابر قیمت

جای تعجب نیست که هیچ‌یک از این دو خودرو قیمت ارزانی ندارند اما بااین‌حال آن‌ها مبلغ کمتری را از شما در مقایسه با سوپر اسپرت‌هایی از برندهای دیگر مطالبه می‌کنند. ارزان‌ترین R8 استاندارد قیمتی معادل 119,520 پوند دارد و نسخهٔ پلاس آن نیز 134,520 پوند قیمت دارد. بااینکه این مبلغ زیادی است اما همچنان کمتر از قیمت یک پورشه 911 توربو S است. در مقابل نیسان GT-R گزینه‌ای بسیار وسوسه‌برانگیز است. هرچند ممکن است در این خودرو برخی از مواد ممتاز و باکیفیت بکار نرفته باشد و سیستم‌های سرگرمی فوق‌العاده و با تکنولوژی بالا را نداشته باشد اما می‌توانید آن را با قیمت مناسب 80 هزار پوند خریداری کنید که تقریباً هم‌اندازهٔ قیمت یک ب‌ام‌و  M4است.

البته پکیج نیسموی آن 45 هزار پوند قیمت داشته و قیمت کلی خودرو را به 125 هزار پوند افزایش می‌دهد که اصلاً ارزان نیست اما با پرداخت این مبلغ خودرویی به دست می‌آورید که سریع‌تر از بسیاری از خودروهای مسابقه‌ای واقعی است. مصرف سوخت این خودروها طبیعتاً بالا است به‌طوری‌که آئودی R8 مصرف سوختی معادل 11.4/12.3 لیتر در صد کیلومتر در مدل‌های V10/V10 Plus دارد درحالی‌که مصرف سوخت GT-R از سوی نیسان 11.8 لیتر در صد کیلومتر اعلام‌شده است.

نتیجه

در حال حاضر تقریباً هیچ نیسانی توانایی به چالش کشیدن یک آئودی را ندارد بعلاوه که R8 اشتراکات فراوانی با لامبورگینی اوراکان دارد. بااین‌حال با سامانه‌های چهارچرخ محرک، موتورهای قدرتمند و فناوری‌های رانندگی، این دو خودرو بسیار نزدیک به هم عمل کرده و هر دو گزینه‌های شایسته‌ای برای خرید هستند. اگر فقط سرعت و عملکرد را می‌خواهید، نیسان GT-R گزینهٔ مناسبی برای شما است اما اگر ظاهر یک سوپر اسپرت واقعی و یک برند ارزشمند را ترجیح می‌دهید، آئودی R8 را انتخاب کنید. بااین‌حال در کل آئودی R8 با اختلاف اندکی توانست در این جدال پیروز شود.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

       نظرات
دوشنبه 14 تیر 1395
فرشید خراشادیزاده

هیوندای i10 خودروی شهری محبوب و توانایی است که کمک می‌کند تا ثابت شود این خودروساز کرده‌ای تنها دنبال پول نیست. مدل کنونی یکی از بهترین‌های کلاس خود است اما رقیبی سرسخت و آشنا دارد که پسرعموی خود بوده و کیا پیکانتو نام دارد. حال این دو فامیل را در برابر هم قرار داده‌ایم تا یکی را به عنوان خودروی برتر برگزینیم. با ما همراه باشید.

Hyundai i10 vs Kia Picanto
Hyundai i10 vs Kia Picanto

استایل و طراحی ظاهری
خودروهای شهری از دو حالت خارج نیستند، یا استیل بسیار خوبی دارند و یا جعبه‌های متحرک بی‌آزار هستند. هیوندای به گونه‌ای مدیریت کرده که بین این دو حالت قرار می‌گیرد و نتیجه خودرویی شده که از ناشناس بودن تبری جسته اما همانند فیات 500 و یا رنو توئینگو فریاد نمی‌زند که به من نگاه کنید. در فیس لیفت تازه‌ای که روی این خودرو صورت گرفته،LED های روز روشن اضافه شده‌اند که حتی بدون وجود آن‌ها نیز شاهد خودروی شهری مدرن با ظاهری هوشمندانه هستیم.

i10picantostyling
کیا پیکانتو کمی بیشتر از i10 در بازار حضور داشته اما همیشه خوش‌تیپ‌تر بوده است. درحالی‌که هیوندای به‌طور معقولی خطوط صاف و صیقلی را بکار برده اما کیا استایل تیزتر و گوشه‌دار داشته و بی‌شک جزئیات اسپورت تری را به نمایش می‌گذارد. البته که ظاهر خودرو موضوعی شخصی است اما پیکانتو احتمالاً توجهات بیشتری را جلب می‌کند.i10 نیز به نوبه‌ی خود انتخابی فهمیده‌تر است.

کابین خودرو
داخل دو خودرو علیرغم استفاده از پلتفرمی یکسان، تفاوت‌های قابل‌توجهی وجود دارد.i10 یکی از مرتب‌ترین کابین‌های خودروهای شهری را دارد و به رو رسانی اخیر نیز باعث شده تا طراحی و کیفیت آن بهبود پیدا کند. از نظر ارگونومیکی نیز طراحی آن خوب بوده و همه‌ی اجزا همان جایی که انتظار دارید قرار گرفته‌اند. تجهیزات استاندارد این خودرو نیز راضی‌کننده و کافی است.

i10picantointerior
سن بالای پیکانتو احتمالاً بیش از هر جای دیگری در داخل کابین شهود است. این گفته به معنی کهنه و از مد افتاده بودن کابین نیست اما پیکانتو فاقد طراحی ممتاز مدل‌های مدرن‌تر کیا بوده و مواد ارزان‌قیمت زیادی به چشم می‌خورد. ما همچنین خیلی طرفدار طراحی غربیلک فرمان این خودرو نیستیم.

i10picantodials
در بحث کاربردی بودن، i10 با کمی اختلاف پیروز میدان است. این خودرو فضای کافی برای 4 سرنشین بزرگ‌سال داشته و صندوق بار 252 لیتری آن پیشروی کلاس است. پیکانتو نیز فضای بار قابل‌احترام 200 لیتری دارد اما وقتی صندلی‌های عقب را تا می‌کنید،i10 فضای در دسترس بیش از دو برابری دارد. البته باید خاطرنشان کرد که کیا در فرم سه درب نیز قابل سفارش است درحالی‌که i10 تنها به‌صورت پنج درب عرضه می‌شود.


سواری خودرو
لذت رانندگی چیزی نیست که معمولاً در این نوع خودروها یافت شود اما هیوندای خنده را بر لبان خریداران می‌نشاند. این خودرو دقیقاً یک موشک نیست اما کنترل‌های دقیق و چسبندگی مناسب باعث ایجاد اعتمادبه‌نفس کافی در میان خریداران خواهد شد. کیفیت سواری i10 بسیار خوب بوده و به دست آوردن آن در خودروهای این‌چنین کوچک سخت است.
پیکانتو اصلاً بد عمل نمی‌کند اما در جاده کمی ناآرام است. کیا تلاش کرده تا سیستم تعلیق اسپورت تری را ارائه کند اما این خودرو در دست‌اندازها و چاله‌ها کمی سروصدا می‌کند. فرمان خودرو سبک بوده و گیربکس اتوماتیک خودرو نیز که به‌صورت آپشن قابل سفارش است بهتر از گیربکس برخی رقبا همچون فولکس آپ عمل می‌کند.
پیشرانه‌ها
هر دو خودرو پیشرانه‌ی پایه‌ی مشترکی دارند که نسخه‌ای 3 سیلندر و 1 لیتری است که 65 اسب بخار نیرو تولید می‌کند. شتاب صفر تا 100 کیلومتر در ساعت i10 و پیکانتو با این پیشرانه به ترتیب 14.9 و 14.1 ثانیه طول می‌کشد. اگر تنها در شهر رانندگی می‌کنید، این پیشرانه انتخاب خوبی است اما در بزرگراه‌ها باید تقلا کنید.
جالب اینکه پیشرانه‌های بزرگ‌تر در دو خودرو با حجم‌های متفاوت اما قدرتی یکسان وجود دارند.i10 با پیشرانه‌ی بنزینی 1.2 لیتری 87 اسب بخاری هم عرضه می‌شود که شتاب صفر تا 100 خودرو در 12.3 ثانیه ثبت می‌شود. پیشرانه‌ی 1.25 لیتری پیکانتو قدرت 84 اسب بخاری دارد و قادر است تا در زمان 11.5 ثانیه این خودرو را به سرعت 100 کیلومتر در ساعت برساند. گیربکس‌های اتوماتیک با این پیشرانه‌ها در دسترس هستند اما کمی مصرف سوخت را افزایش می‌دهند.

i10picantorear34
ارزش در برابر مبلغ پرداختی
برای خریداران خودروهای شهری هزینه‌های سواری مهم است و هیچ‌کدام از این خودروها ناامیدکننده نیستند. I10 در رانندگی ترکیبی می‌تواند به مصرف سوخت 4.3 لیتری دست یابد درحالی‌که این رقم برای پیکانتو 4.5 لیتر در هر صد کیلومتر است. مالیات جاده‌ای و هزینه‌های سرویس دو خودرو تقریباً مشابه و کم بوده به‌علاوه کیا گارانتی 7 ساله را ارائه می‌کند درحالی‌که i10 گارانتی 5 ساله‌ی هیوندای را دارد.

New-Generation-i10-2
قیمت آغازی مدل S پایه i10 با پیشرانه‌ی 1 لیتری 8995 پوند است که با انتخاب مدل ممتاز SE با پیشرانه‌ی 1.2 لیتری و گیربکس اتوماتیک بهای آن به 13045 پوند افزایش می‌یابد که با این قیمت i10 وارد محدوده‌ی سوپرمینی ها می‌شود اما این خودرو بی‌شک در بحث فضای داخلی و چندین تجهیزات یافت شده در خودروهای بزرگ‌تر همچون صندلی‌های جلوی گرم شونده و تهویه‌ی مطبوع رقیبی قابل است.

New-Kia-Picanto-SR7-2
قیمت مدل‌های سه و پنج درب پیکانتو به ترتیب 8345 و 8545 پوند است. کیا در کل ارزان‌تر از هیوندای بوده و گران‌ترین نسخه‌ی آن 12795 پوند قیمت دارد. این خودرو نیز سانروف الکتریکی و صندلی‌های گرم شونده دارد اما احتمالاً محبوب‌ترین تریم، مدل SR7 با قیمت 9495 پوند است.

i10picantoside
قضاوت نهایی
انتخاب برنده‌ی نهایی از بین این دو خودرو سخت است. کیا پیکانتو خودرویی جذاب و توانا است که همه‌ی وظایف محوله را به نحو احسن انجام می‌دهد و با خرید آن می‌توانید در پول خود نیز صرفه‌جویی کنید.

i10picantoboot
هرچند در واقعیت سخت است که چشم را بر روی خوبی‌های i10 ببندیم. فضای داخلی احساس‌برانگیز و کیفیت سواری عالی تنها دو فاکتوری هستند که کمک می‌کنند تا i10 در میان رقابتی‌ترین خودروهای شهری باقی بماند. گارانتی 5 ساله‌ی این خودرو شاید 2 سال کمتر از کیا باشد اما ما فکر می‌کنیم که این i10 ارزش یک خودروی کوچک ممتاز را دارد.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

       نظرات
دوشنبه 14 تیر 1395
فرشید خراشادیزاده

بازهم این سه رقیب پا به میدان رقابت گذاشتند. رقیبانی که حدود 4 دهه است باهم در نبردند و هیچ‌کدام قصد عقب‌نشینی ندارد. حال دوباره این سه در یک میدان جمع شده‌اند تا نبردی خونین را آغاز کنند؛ اما این بار و در سال 2016 هرکدام با جدیدترین سلاح‌های خود آمده‌اند. موستانگ و کامارو با نسل ششم خود و چلنجر با جدیدترین فیس لیفت خود پای به میدان نبرد گذاشته‌اند. صدای غرش موتورهای V8 شنیده می‌شود و زمین می‌لرزد. بله سه هیولای آمریکایی اینجا هستند.

MuscleCar-Challenge-GroupShot
ماسل‌های رقابت امروز ما:

2016 شورولت کامارو SS

2016 فورد موستانگ GT

2016 دوج چلنجر R/T

نحوهٔ رقابت

ما این سه قلدر آمریکایی را طی یک هفته آزمایش کرده‌ایم. آن‌ها در به پیست مسابقهٔ خارج از شهر برده و با نهایت دقت آزمون‌های شتاب صفرتا 96 کیلومتر، طی مسافت 400 متر و ترمزگیری از سرعت 96 کیلومتر را انجام داده‌ایم. سپس آن‌ها را در دنیای واقعی و در خیابان‌های معمولی مورد آزمایش قرار داده و مسافت 200 کیلومتر را با آن‌ها در اطراف شهر پیمودیم. برای برگزاری عادلانهٔ رقابت، تمامی داوران ما یکی‌یکی پشت هر یک از سه خودرو نشسته و آن‌ها را در زمینه‌های سواری، هندلینگ، راحتی، شتاب و… مورد ارزیابی قرار داده‌اند. سپس از خریداران این سه خودرو نیز در رابطه با موارد مذکور سؤال کرده‌ایم.

img48979090-1457737705645

نحوهٔ امتیازدهی کلی

48 درصد از امتیازات داوران

30 درصد از آزمون درون پیست

12 درصد از نظرات خریداران

10 درصد از مسافت پیموده شده در شهر

بنابراین این سعی کرده‌ایم این رقابت مهیج و دیدنی را کاملاً منصفانه و درنهایت عدالت برگزار کرده و سرانجام برترین ماسل کار حال حاضر دنیا را مشخص کنیم.

img981519278-1456339221910

مقام سوم فورد موستانگ GT با 797 امتیاز

موستانگ GT خودروی بازیگوشی است که تعادلی عالی دارد اما کاملاً مشخص است که سرعت کامارو SS را ندارد. بعلاوه هرچند سرگرم‌کننده‌تر از دو خودروی دیگر است اما هندلینگ آن معمولی بوده و در حد کامارو نیست. موستانگ هنوز هم سبک و زیرک احساس می‌شود و مسلماً سبک‌تر و پاسخگوتر از چلنجر است اما در این زمینه بازهم به‌خوبی کامارو نیست. پیشرانهٔ 5 لیتری V8 آن واقعاً غرش مهیبی داشته و بسیار سریع احساس می‌شود. خصوصاً در مسیر مستقیم.

Untitled-2

موستانگ ابعاد مناسبی دارد و راحتی صندلی‌های جلوی آن نیز خوب است. صندوق بار آن کاملاً کاربردی برای استفادهٔ روزانه است و در تمامی جهات بهترین دید را در بین سه خودرو دارد. ولی به نظر تسترهای ما، صندلی‌های ریکاروی موستانگ کاملاً کابین راحت آن را خراب کرده‌اند. آن‌ها به‌اندازهٔ کافی قابل تنظیم نیستند و راننده را در موقعیتی قرار می‌دهند که به طرز وحشیانه‌ای ناراحت است. این صندلی‌های لعنتی نه تنظیم برقی دارند و نه تهویهٔ مناسب به نحوی که هرگز به‌خوبی صندلی‌های کامارو و چلنجر نیستند.

درکل فضای داخلی آن هرچند به‌هیچ‌وجه به تنگی کامارو نیست اما هرگز راحتی چلنجر را هم ندارد. رانندگی با آن سخت بوده و کیفیت ساختش ضعیف است به‌گونه‌ای که کیفیت پایین از جلوی کاپوت تا پشت درِ صندوق قابل‌مشاهده است.

حکم کلی: با عملکردی بهتر، تکامل‌یافته‌تر از چلنجر است و درعین‌حال کمی خشن احساس می‌شود. موستانگ نمونهٔ بارزی از تکامل خودروهای عضلانی است. این خودروی سرگرم‌کننده برای پیست و درعین‌حال خودرویی راحت برای استفادهٔ روزانه است؛ اما صندلی‌های ناراحت و کیفیت ساخت پایین از بزرگ‌ترین نقاط ضعف آن هستند.

مقام دوم دوج چلنجر R/T با 809 امتیاز

معنای کامل وجود عضله در یک خودروی عضلانی! این بهترین توصیف برای چلنجر است؛ زیرا شاهد وجود بیشترین عضله در اندام چلنجر هستیم. بعلاوه در زیر کاپوت کشیدهٔ آن نیز یک نیروگاه عظیم V8 همی آرمیده که صدای غرشش واقعاً گوش‌نواز است. این در حالی است که این کوپهٔ عضلانی به‌راحتیِ یک سدان خانوادگی بزرگ است و چلنجر ثابت کرد که برای داشتن یک ماسل کار اسپرت نیازی به قربانی کردن راحتی نیست.

Untitled-10

دوج چلنجر قطعاً متفاوت از دو خودروی دیگر است و تنها خودرویی است که هنوز هم یک ماشین عضلانی واقعی است درحالی‌که کامارو و موستانگ بیشتر شبیه خودروهای اسپرت معمولی شده‌اند. پیشرانهٔ همی آن سریع‌ترین پاسخ‌گویی را در بین سه رقیب دارد و بااینکه بیشترین گشتاور گروه را تولید می‌کند اما هنوز هم در اطراف شهر با آرامش رفتار می‌کند. چلنجر واقعاً یک ماشین عضلانی احساس می‌شود به‌ویژه هنگامی‌که نیروگاه همی آن را بیدار می‌کنید. صدای این موتور نیز در هر سرعتی فوق‌العاده است.

لاستیک‌های آن عملکرد خوبی دارند اما به‌راحتی می‌توانید لاستیک‌های عقبی را در عرض چند دقیقه به‌کلی نابود کرده و ابری از دود راه بیندازید. بعلاوه چلنجر تنها ماشین این مقایسه است که فضای داخلی راحت و مناسبی برای چهار سرنشین بزرگ‌سال دارد. البته به همین دلیل این خودرو برای رانندگی در جاده‌های کوهستانی و یا پیست‌های مسابقهٔ تنگ و پیچ‌درپیچ بیش‌ازحد عریض است. سیستم تعلیق چلنجر برای یک خودروی اسپرت زیاد از حد نرم است که این امر موجب می‌شود هندلینگ چلنجر در حد دو رقیب دیگر نباشد.

حکم کلی: دوج چلنجر خودرویی بزرگ با غرشی مهیب و کمی ترسناک است و درکل تمام آن چیزی را که از یک ماشین عضلانی می‌خواهید را ارائه می‌کند. هنگامی‌که پشت آن می‌نشینید و پدال گاز را فشار می‌دهید لبخند رضایت بر روی صورتتان نقش خواهد بست اما هندلینگ ضعیف و عرض زیاد شاید این لبخند را محو کند.

مقام اول شورولت کامارو SS با 816 امتیاز

موتور 6.2 لیتری کامارو SS دقیقاً در میان موتور کم قدرت‌تر 5 لیتری موستانگ GT و موتور نیرومند 6.4 لیتری چلنجر R/T قرار می‌گیرد. بااین‌حال عملکرد این موتور در بین سه رقیب برترین بود و کمترین مصرف سوخت را نیز بنام خود ثبت کرد. این پیشرانهٔ V8 همواره میل به سریع‌تر رفتن دارد بدون توجه به دور موتور، سرعت خودرو و دندهٔ درگیر. بعلاوه SS راحت‌ترین رانندگی را نیز دارد. البته هرچند موتور V8 کامارو قدرتمند است اما آن احساس قدرت موتور V8 همی چلنجر را ندارد.

Untitled-19

هندلینگ و دقت فرمان آن احساسی بیشتر شبیه به یک کوروت دارد تا هر یک از ماشین‌های عضلانی دیگر درحالی‌که با فرمان و تعادل عالی، در سطحی بالاتر از خودروهای عضلانی قرارگرفته و به عرصهٔ ماشین‌های اسپرت وارد می‌شود. صدای اگزوز کامارو SS به‌قدری زیباست که در طول رانندگی ترجیح می‌دادیم به فقط سمفونی اگزوز گوش دهیم تا صدای رادیو. راحتی راننده در آن بسیار عالی است و ترکیبی مناسب از موقعیت اسپرت صندلی و تنظیماتی برای انواع مختلف افراد را ارائه می‌کند.

اما کمبود فضا در قسمت عقب بسیار احساس می‌شود درحالی‌که صندوق بار آن نیز فضای محدودی دارد. موقعیت کمربندهای ایمنی بالا بوده و در ترکیب با سقف کوتاه خودرو موجب می‌شود که کامارو بدترین دید را در بین خودروهای مورد آزمون ما داشته باشد. کیفیت داخلی خودرو نیز ضعیف بوده و احساس پلاستیکی بودن را بیشتر از چلنجر منتقل می‌کند. در کل کیفیت مواد داخلی کامارو در پس موستانگ و چلنجر قرار می‌گیرد.

حکم کلی: کامارو SS موجب شگفتی ما در این آزمون شد چراکه ترکیبی از راحتی و کاربردی بودن در رانندگی شهری را به همراه قابلیت‌های فراوان در مسیر مسابقه ارائه می‌کند و تنها نقاط ضعفش دید ضعیف و صندوق بار کوچک است. ولی در کل با بررسی تمامی جوانب می‌توان شورولت کامارو SS را برترین ماشین عضلانی 8 سیلندر حال حاضر دنیا دانست.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

       نظرات
دوشنبه 14 تیر 1395
فرشید خراشادیزاده

سوبارو با افزودن قوای محرکه‌ی جدید به مدل فارستر خود این خودرو را به‌روز کرده است. این شاسی‌بلند تنومند را در برابر حریفی درخور به نام مزدا CX-5 قرار داده‌ایم تا پیروز میدان را مشخص کنیم.

Subaru Forester vs Mazda CX-5
Subaru Forester vs Mazda CX-5

به‌روزرسانی سوبارو فارستر با اضافه کردن قوای محرکه‌ی جدید به‌صورت آپشن صورت گرفته است. برای اولین بار فارستر با پیشرانه‌ی توربودیزل 2 لیتری باکسر سوبارو و گیربکس اتوماتیک CVT در دسترس است.
Subaru Forester 2016
Subaru Forester 2016

تا پیش از اینکه این خودرو عرضه شود، اگر دنبال کراس اووری با توانایی آفرود و مصرف کم پیشرانه‌ای دیزلی و گیربکسی اتوماتیک بودید باید دنبال گزینه‌های دیگری می‌رفتید؛ اما با اضافه شدن این پیشرانه‌ی جدید و گیربکس اتوماتیک به همراه توانایی‌های آفرود، سوبارو فارستر را در برابر رقبای قدرتمند خود دست پر به میدان فرستاده است.
Mazda CX-5 2016
Mazda CX-5 2016

مزدا CX-5 اتوماتیک با سیستم چهارچرخ محرک خود دارای پیشرانه‌ی توربودیزل 2.2 لیتری است و بهای مشابهی با سوبارو را نشان می‌دهد که برابر است با 30995 پوند.

خب در نبردی شاخ‌به‌شاخ، کدام کراس اوور می‌تواند ترکیب بهتری از آسایش، سواری بهتر در جاده، کاربردی بودن و توانایی عبور از راه‌های ناهموار را ارائه کند؟


ما این دو خودرو را رو در روی هم قرار داده‌ایم تا ببینیم کدام‌یک برتر است. با ما همراه باشید.

شاخ‌به‌شاخ

حالت‌های آفرود
مزدا به اندازه‌ی رقیب خود در زمینه‌ی آفرود مستحکم احساس نمی‌شود. نسخه‌های CVT فارستر دارای کنترل صعود از تپه هستند که باعث افزایش توانایی‌های خودرو می‌شود درحالی‌که سیستم چهارچرخ محرک مشهور این خودروساز نیز چسبندگی خوبی را تأمین می‌کند.
پوشش‌های پلاستیکی اطراف بدنه نیز محافظت‌های خوبی را ایجاد نموده اگرچه که به‌طور خاص شیک به نظر نمی‌رسند.

Subaru Forester 16


کیفیت
سوبارو کابین همه‌ی محصولات خود را بهبود بخشیده اما درحالی‌که این فارستر از برخی مواد باکیفیت استفاده می‌کند اما پوشش‌های پلاستیکی کابین این خودرو را در رتبه‌ای پایین قرار می‌دهد. مزدا احساس گران‌بها بودن بیشتری دارد و سیستم اطلاعات سرگرمی و کنترل‌های سیستم‌های تهویه گواهی بر این مدعا هستند.
ایمنی
کراس اوورهایی همانند این دو خودرو خودروهای خانوادگی عالی هستند بنابراین ایمنی فاکتوری کلیدی است. پکیج ایمنی سفارشی مزدا با قیمت 800 پوند امکاناتی از جمله هشدار ترافیک عقب و ترمز اتوماتیک هوشمند شهری را به خودرو اضافه می‌کند.

قضاوت نهایی

رتبه‌ی اول: مزدا CX-5
شما با انتخاب مزدا CX-5 قدرت، تجهیزات و استایل بیشتری را به دست می‌آورید. هزینه‌های این خودرو نسبت به سوبارو کمتر بوده و به علاوه در جاده سواری بهتری دارد، جایی که اکثر وقت این خودروها در آنجا خواهد گذشت. مزدا نمی‌تواند با توانایی‌های آفرود فارستر برابری کند هرچند که توانایی‌های مزدا نیز از تصور شما بیشتر است اما CX-5 یک شاسی‌بلند جذاب است که ترکیبی بهتر از کارایی و راحتی را به همراه قابلیت استفاده ارائه می‌کند.

Mazda CX-5 2016


رتبه‌ی دوم: سوبارو فارستر
اگر دنبال شاسی‌بلندی تنومند با توانایی آفرود بالاتر از حد متوسط هستید، فارستر ارزش نگاه کردن را دارد. این خودرو راحت بوده و تجهیزات خوبی هم دارد به علاوه اینکه از پیشرانه‌ی نرم دیزلی سود می‌برد. فارستر هنوز هم از میزان آلایندگی بالا و استایل ظاهری بی‌لطافت خود در عذاب است به این معنی که نمی‌تواند با رقبای پاک‌تر، هوشمندتر و زیباتر خود رقابت نماید.

Subaru Forester 2016

دیگر گزینه‌ها در این کلاس

هوندا CR-V 1.6 i-DTEC SE Navi Auto
قیمت: 31010 پوند
پیشرانه: 4 سیلندر 1.6 لیتری 158 اسب بخاری

به لطف گیربکس 9 سرعته اتوماتیک و فضای بار جادار 589 لیتری، این خودرو یک شاسی‌بلند کاربردی است. اگرچه که تنها پیشرانه‌ی 1.6 لیتری در دسترس است اما قدرت مناسب 158 اسب بخاری دارد. هوندا فقط به اندازه‌ی خودروهای حاضر در تست دینامیک نیست.

فورد کوگا 2.0 TDCi 180 Titanium X AWD Auto
قیمت: 31230 پوند
پیشرانه: 4 سیلندر 2 لیتری 178 اسب بخاری

اگر دنبال کارایی و هندلینگ بالاتری هستید، کوگای 178 اسب بخاری به همراه گیربکس اتوماتیک پاورشیفت و سیستم چهارچرخ محرک فورد می‌تواند برای شما باشد؛ اما با فضای بار 406 لیتری، این خودرو به اندازه‌ی مزدا یا سوبارو کاربردی نیست.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

       نظرات
دوشنبه 14 تیر 1395
فرشید خراشادیزاده

گروه ب‌ام‌و، اینتل و Mobileye برای هدفی واحد که یافتن راه‌حل‌هایی برای رانندگی خودران کامل تا سال 2021 است با یکدیگر همکاری خواهند داشت.

bmw-intel-mobileye-autonomous-tech-1
هر سه کمپانی با نقاط عطفی موافق هستند که می‌تواند به تولید خودروهای خودران کامل بر پایه‌ی معماری معمول خودروسازی کمک کند. مدل iNEXT ب‌ام‌و فونداسیون این استراتژی را نشان خواهد داد و پایه‌هایی برای انواع سناریوهای رانندگی خودکار را به منصه‌ی ظهور خواهد رساند.

bmw-intel-mobileye-autonomous-tech-2
ب‌ام‌و باور دارد که هر چقدر این تکنولوژی عالی باشد، راننده‌ها قادر خواهند بود نه‌تنها دست خود را از روی فرمان بردارند بلکه به مرحله‌ی موسوم به “سطح چشم بسته” برسند. مرحله‌ی جلوتر رانندگی خودران که “ذهن خاموش” نامیده می‌شود مرحله‌ای است که در آن به منظور رسیدن به مقصد هیچ کاری انجام نمی‌دهید.

BMW i3 Active Assist Self Parking
BMW i3 Active Assist Self Parking

مرحله‌ی نهایی رانندگی خودران اصطلاحاً “بدون راننده” نامیده می‌شود که اساساً به این معنی است که راننده‌ی انسان داخل خودرو وجود نداشته و منجر به تولید مدل‌های تجاری کاملاً جدیدی خواهد شد که دربردارنده‌ی راه‌حل‌های اشتراک سواری اتوماتیک می‌باشد.

BMW M235i Self Driving
موسس شرکت Mobileye پرفسور Amnon Shashua می‌گوید:

امروز نقطه‌ی عطف مهمی برای صنعت خودرویی با وارد به دنیای جدید حمل‌ونقل رقم می‌خورد. در یک همکاری با اینتل و ب‌ام‌و، شرکت ما در حال توسعه‌ی تکنولوژی آینده‌ی حمل‌ونقل است که رانندگی خودران کامل را در چند سال آینده محقق می‌سازد.

BMW i3 Active Assist Self Parking
BMW i3 Active Assist Self Parking

مدیرعامل اینتل نیز خاطرنشان کرده که:

خودروهای خودران کامل و هر چیزی که به آن‌ها ارتباط دارد نیازمند مغزهای الکترونیکی قدرتمند و قابل‌اطمینانی هستند تا برای حرکت در ترافیک و دوری از تصادف به حد کافی هوشمند باشند.

این سخن به معنی متکی بودن برنامه بر اساس پردازنده‌های اتم و زئون است که قدرت پردازش 100 ترافلاپ را بدون اجبار به دوباره نوشتن کد دارند.

2016 BMW 730d xDrive
2016 BMW 730d xDrive

مفاد کامل این برنامه در اول جولای و در مقر اصلی کارخانه‌ی ب‌ام‌و در مونیخ بیان شده است و تعهد این سه شرکت برای توسعه‌ی پلتفرمی که به سطح سوم رانندگی خودکار دست می‌یابد را بیان کرده است.



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

       نظرات
دوشنبه 14 تیر 1395
فرشید خراشادیزاده

آیا بنز برند جدید تأسیس می‌کند؟
شرکت معظم مرسدس بنز می‌رود تا با تأسیس یک زیرشاخه جدید، به گروه محصولات خود شاخ و برگ بیشتر و متنوع‌تری بدهد. این زیرشاخه جدید که چیز در مایه‌های گروه”i” بی‌ام‌و است، برای طراحی و ساخت محصولات الکتریکی و خودران آماده و تجهیز شده و برمبنای آنچه مجله آلمانی “هاندلس‌بلات” که یک نشریه حوزه کسب و کار است، اعلام کرده تا سپتامبر راه‌اندازی، و از نخستین مدل آن در نمایشگاه خودرو پاریس رونمایی می‌گردد. اولاً کالینیوس مدیر فروش و بازاریابی شرکت مرسدس‌بنز دراین‌باره گفته: این برند جدید قرار است رقیبی برای محصولات گروه i شرکت بی‌ام‌و باشد.

Mercedes-Benz Vision Tokyo
مرسدس بنز در این راستا و تا پایان سال قرار را بر ارائه یک مدل فاقد آلایندگی از روی مرسدس B کلاس، دو مدل الکتریکی از روی محصولات برند اسمارت و همچنین ارائه یک اس‌یووی متوسط الکتریکی با الهام از مدل GLC برای ابتدای سال آینده گذاشته و اعلام نموده تا سال 2020 نیز 4 مدل دیگر از این گروه را که مجهز به فنّاوری پیشرانه‌های تمام الکتریکی است به بازارهای جهانی معرفی نماید. دامنه حرکتی محصولات تمام الکتریکی شرکت مرسدس بنز 325 مایل در نظر گرفته شده و برخلاف بی‌ام‌و که گروه i را در کارخانه‌های مجزا تولید می‌کند، محصولات برند جدید مرسدس بنز در تأسیساتی مشترک تولید خواهند شد.

Mercedes-Benz Vision Tokyo

Mercedes-Benz Vision Tokyo
Mercedes-Benz Vision Tokyo
Mercedes-Benz Concept Tokyo 2015
Mercedes-Benz Concept Tokyo 2015

اولاً کالینیوس اعلام نموده مرسدس بنز تا پایان سال آینده نسل جدید خودروی سلول سوختی خود را که هیچ‌گونه آلایندگی‌ای ندارند، با استفاده از مدل GLC تولید و ارائه خواهد نمود.

2016-mercedes-benz-glc-f-cell-5
قرار است هیئت‌مدیره دایملر تا 20 جولای برای انتخاب نام این برند جدید تصمیم‌گیری نمایند.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

       نظرات
دوشنبه 14 تیر 1395
فرشید خراشادیزاده

در دوران کنونی آلودگی هوا و وضع مالیات‌های سنگین برای خودروهای پرمصرف از یک‌سو و ساخت پیشرانه‌های کوچکی که قادر به تولید قدرت بالایی هستند از سوی دیگر موجب شده که کم‌کم موتورهای بزرگی مانند پیشرانه‌های 12 سیلندر کنار گذاشته شوند. از نمونه‌های پیشرانه‌های کوچکِ پرقدرت می‌توان به موتور چهار سیلندر 2 لیتری ولوو و یا پیشرانه‌های اکوبوست فورد اشاره کرد که باوجود حجم و مصرف سوخت کم، قدرت بالایی تولید می‌کنند؛ اما این موتورها هرگز نمی‌توانند قدرت یکنواخت یک موتور 12 سیلندر را ارائه کنند.

V12-Cars

به همین دلیل همچنان شاهد استفاده از پیشرانه‌های V12 در سوپر اسپرت‌ها، کوپه‌های لوکس، سدان‌های مجلل و حتی تعداد انگشت‌شماری از SUVها هستیم. بااین‌حال باوجود توربوشارژها و تکنولوژی‌های هیبریدی، موتورهای V12، بخصوص در فرم تنفس طبیعی، رو به انقراض بوده و تعداد آن‌ها روزبه‌روز در حال کم شده است. این روند تا جایی ادامه پیداکرده است که حتی ممکن است در آینده شاهد استفاده از هیچ موتور 12 سیلندری بر روی خودروها نباشیم. بااین‌وجود هنوز هم تعداد انگشت‌شماری از خودروسازان هستند که به ساخت و عرضهٔ پیشرانه‌های 12 سیلندر مشغول بوده و از آن‌ها بر روی محصولاتشان استفاده می‌کنند. در ادامه به معرفی خودروسازانی می‌پردازیم که همچنان موتورهای 12 سیلندر را ارائه می‌کنند.

فراری

Ferrari-F12-Berlinetta-2013
Ferrari F12 Berlinetta

مسلماً هنگامی‌که به موتورهای 12 سیلندر فکر می‌کنیم یکی از اولین خودروسازانی که به ذهنمان می‌آید فراری است. اولین خودروی 12 سیلندر این شرکت 125S نام داشت که در سال 1947 ساخته شد و مجهز به موتور V12 با حجم فقط 1.5 لیتر بود. هرچند این شرکت مدت‌ها است در مسابقات فرمولاوان موتورهای 12 سیلندر را کنار گذاشته است اما هنوز هم از آن‌ها برای خودروهای شهری خود استفاده می‌کند. بااینکه فراری درگذشته از موتورهای V6 هم استفاده می‌کرد اما در حال حاضر در تمامی محصولات خود از موتورهای V8 و V12 بهره می‌برد. حتی این شرکت چندین سال بر ساخت موتورهای تنفس طبیعی پافشاری می‌کرد تا اینکه در برابر فشارهای زیست‌محیطی تسلیم‌شده و موتورهای 8 سیلندر خود را به توربوشارژر مجهز کرده است و حتی یک سیستم کمکی هیبریدی را به پیشرانهٔ V12 پرچم‌دار خود یعنی ابر خودروی لافراری اضافه کرده است؛ اما در حال حاضر دو خودروی F12 و GTC 4Lusso تنها محصولاتی از فراری هستند که همچنان از پیشرانهٔ V12 تنفس طبیعی استفاده می‌کنند.

Ferrari-GTC4-Lusso-2017
Ferrari GTC4 Lusso

لامبورگینی

یکی دیگر از طرفداران ثابت و پر و پا قرص موتورهای V12 لامبورگینی است. خودروسازی که افسانه‌های چون میورا، کانتاش، دیابلو و مورسیه لاگو را با موتورهای 12 سیلندر تولید کرده است. امروز مدل آونتادور که بالاتر از مدل 10 سیلندر اوراکان قرار دارد، میراث پیشرانه‌های 12 سیلندر تنفس طبیعی لامبورگینی را زنده نگه‌داشته است. بعلاوه لامبورگینی تنها سازنده‌ای است که همچنان در برابر وسوسهٔ استفاده از توربوشارژر دوام آورده و هنوز تمامی محصولات خود را با موتورهای تنفس طبیعی تولید می‌کند. هرچند قرار است اولین کراس اوور این شرکت یعنی مدل اوراس در آینده با موتور V8 توئین توربو عرضه گردد.

Lamborghini-Aventador-2012-
Lamborghini Aventador

پاگانی

Pagani-Zonda-2013-Revolucio
Pagani Zonda Revolucio

هرچند پاکانی سازندهٔ سوپر اسپرت‌هایی با موتورهای V12 است اما این شرکت خودش سازندهٔ این موتورها نیست بلکه آن‌ها را از مرسدس-آام‌گ می‌گیرد. این شرکت ایتالیایی، مدل زوندا را با پیشرانه‌های V12 تنفس طبیعی با حجمی از 6 تا 7.3 لیتر تولید می‌کند درحالی‌که مدل هوآیرا را مجهز به یک پیشرانهٔ V12 توئین توربو کرده است. پایبندی پاگانی به موتورهای 12 سیلندر موجب تمایز آن از رقبایی مانند گوئنیگزک که از پیشرانه‌های V8 استفاده می‌کند و بوگاتی که پیشگام استفاده از موتور W16 است، شده است.

Pagani-Huayra-2013
Pagani Huayra

آستون مارتین

در اواخر دههٔ 90 یعنی زمانی که آستون مارتین هنوز در تملک فورد بود، مهندسان این شرکت با استفاده از دو موتور V6 فورد موندئو یک پیشرانهٔ 6 لیتری V12 ساختند. این موتور در سال 1999 در مدل DB7 مورداستفاده قرار گرفت و از آن زمان تاکنون سنت موتورهای V12 آستون مارتین ادامه داشته است. همانند پاگانی، آستون مارتین هم قراردادی با مرسدس-AMG جهت تأمین پیشرانه‌های موردنیاز خود به امضا رسانده است اما بااین‌حال، آستون پیشرانهٔ V12 مدل DB11 را خودش طراحی و تولید کرده است. البته پس از سال‌ها، آستون مارتین نیز سنت استفاده از موتورهای تنفس طبیعی را کنار گذاشته و پیشرانهٔ 12 سیلندر DB11 را به توربوشارژر مجهز کرده است. بااین‌حال گزارشاتی نشان می‌دهد که این خودروساز بریتانیایی همچنان از پیشرانه‌های V12 تنفس طبیعی در پروژه‌های خاص و تولید محدود استفاده خواهد کرد.

Aston-Martin-DB11-2017-04
Aston Martin DB11

آئودی و بنتلی

بنتلی بزرگ‌ترین تولیدکنندهٔ موتورهای 12 سیلندر در دنیا است درحالی‌که موتور V12 تولید نمی‌کنند! چراکه بنتلی درواقع پیشرانه‌های 12 سیلندر را با فرم W شکل تولید می‌کند که ترکیبی است از چهار ردیف سه سیلندر. این پیشرانهٔ 6 لیتری W12 که مجهز به دو توربو شارژر بوده و 6 لیتر حجم دارد، در مدل‌های کانتیننتال GT و GTC، فلاینگ اسپار و اخیراً SUV جدید بنتایگا مورداستفاده قرار می‌گیرد. همچنین از موتور W12 بنتلی در دیگر زیرمجموعهٔ گروه فولکس‌واگن یعنی آئودی هم استفاده می‌شود به‌نحوی‌که هنوز هم سدان لوکس و پرچم‌دار A8 با پیشرانهٔ 6.3 لیتری W12 با 500 اسب بخار قدرت عرضه می‌گردد.

Audi-A8-2014-L-W12-01
Audi A8 W12

ب‌ام‌و و رولزرویس

ب‌ام‌و نیز یکی دیگر از شرکت‌هایی است که همچنان موتورهای 12 سیلندر را می‌سازد و همچنین از آن‌ها در زیرمجموعهٔ خود یعنی رولزرویس هم استفاده می‌کند. این خودروساز باواریایی نزدیک به 30 پیش اولین پیشرانهٔ V12 خود را در سری 7 معرفی کرد و هنوز هم این راه را ادامه می‌دهد. هم‌اکنون ب‌ام‌و M760Li XDrive با یک پیشرانهٔ 6.6 لیتری V12 توئین توربو تولید می‌شود و این همان پیشرانه‌ای است که در رولزرویس‌های گوست و رایث و داون هم مورداستفاده قرار می‌گیرد. این در حالی است که رولزرویس موتور بزرگ‌تر 6.75 لیتری V12 تنفس طبیعی‌ای را نیز برای مدل فانتوم تولید می‌کند.

BMW-7-Series-2017-M760Li-01
BMW M760Li

مرسدس بنز

گذشته از آن‌که مرسدس بنز برای پاگانی و آستون مارتین موتورهای V12 می‌سازد، این شرکت آلمانی در محصولات خود نیز از پیشرانه‌های 12 سیلندر استفاده می‌کند. هم‌اکنون مرسدس بنز S600 و همین‌طور میباخ با پیشرانهٔ 6 لیتری V12 تولید می‌شوند؛ اما شاهکار اصلی 12 سیلندر مرسدس، پیشرانه‌های V12 ساخت AMG است که در مدل‌های SL65، S65 و G65 بکار می‌روند. این موتور نسخهٔ دست‌ساز و قوی‌تری از همان پیشرانهٔ V12 مدل S600 است که 620 اسب بخار قدرت و 1000 نیوتن متر گشتاور تولید می‌کند. این نیرو به‌قدری عظیم است که گیربکس و سیستم چهارچرخ محرک بسیاری از خودروسازان توان انتقال آن را ندارد.

تویوتا

Toyota Century
Toyota Century

شاید با دیدن نام تویوتا در این لیست تعجب کنید و بپرسید که مگر تویوتا هم موتور V12 تولید می‌کند؟ در جواب این سؤال باید گفت بله ولی نه به‌صورت جهانی چراکه این سازندهٔ ژاپنی تنها برای یک مدل و آن‌هم فقط برای عرضه در بازار داخلی ژاپن از پیشرانهٔ 12 سیلندر استفاده می‌کند. این مدل که تویوتا سنچوری نام دارد، یک سدان لوکس است که با پیشرانهٔ 5 لیتری V12 عرضه می‌شود. این موتور تنها 300 اسب بخار قدرت تولید می‌کند که شاید چندان به چشم نیاید اما برای استفاده در شهر شلوغی مانند توکیو کاملاً کافی به نظر می‌رسد. نسخه‌ای خاص از سنچوری بانام سنچوری رویال برای خانوادهٔ سلطنتی ژاپن و جهت استفادهٔ امپراطور و خانواده‌اش نیز ساخته‌شده است. همچنین «شی جین پینگ» رئیس‌جمهور چین نیز همانند امپراطور ژاپن از خودروی چینی هونگچی L5 که مجهز به موتور 12 سیلندر است استفاده می‌کند. ظاهر این خودرو به‌صورت رِترو و با نگاه به گذشته طراحی‌شده است.

Hongqi L5
Hongqi L5

12 سیلندرهای گذشته

درگذشته خودروهای 12 سیلندر بسیار بیشتری نسبت به امروزه تولید می‌شد که در اینجا به تعدادی از آن‌ها اشاره می‌کنیم. جاگوار قبلاً از پیشرانه‌های V12 استفاده می‌کرد درحالی‌که هم‌اکنون موتورهای V8 را جایگزین آن‌ها کرده است. مازراتی MC12 نیز از موتور 12 سیلندر فراری انزو استفاده می‌کرد. بوگاتی EB110 مجهز به یک پیشرانهٔ V12 کوچک 3.5 لیتری با چهار توربو بود. مک لارن F1 از پیشرانهٔ V12 ساخت ب‌ام‌و استفاده می‌کرد. وکتور موتورز پیشرانهٔ V12 لامبورگینی را در مدل M12 خود بکار می‌برد. لینکلن در سدان لوکس کانتیننتال از موتور V12 استفاده می‌کرد. آئودی در مدل Q7 خود از یک پیشرانهٔ V12 دیزلی استفاده می‌کرد و فولکس‌واگن نیز در مدل‌های توآرگ و فاتون، موتور W12 بنتلی را بکار می‌گرفت.

ما هرگز تعجب نخواهیم کرد اگر تویوتا و هونگچی ساخت موتورهای V12 را برای سدان‌های لوکس بومی خود متوقف کنند اما مطمئن باشید فراری، لامبورگینی، آستون مارتین، بنتلی، رولزرویس، ب‌ام‌و و مرسدس بنز تولید موتورهای 12 سیلندر را تا زمانی که امکان‌پذیر باشد ادامه خواهند داد. اما آنچه مشخص است این است که تمامی شرکت‌های مرسدس بنز، آستون مارتین پاگانی، ب‌ام‌و، رولزرویس و بنتلی از توربوشارژر در موتورهای 12 سیلندر خود استفاده می‌کنند و فراری نیز سیستم هیبریدی را به این موتورها اضافه کرده است؛ بنابراین لامبورگینی آخرین خودروسازی است که همچنان به ساخت موتورهای 12 سیلندر تنفس طبیعی متعهد مانده است. به همین دلیل مشعل امید ادامهٔ حیات 12 سیلندرهای تنفس طبیعی همچنان در سنت آگاتا روشن باقی‌مانده است.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

       نظرات
دوشنبه 14 تیر 1395
فرشید خراشادیزاده

هوندا آکورد هم‌اکنون 40 ساله شده و در حال حاضر خودروهای کمی می‌توانند به این رکورد برسند. حتی این خودرو در ینگه دنیا نیز محصولی ماندگار است. به بهانه‌ی 40 سالگی این خودروی محبوب عکس خاطره‌انگیز از آکورد را با هم مرور می‌کنیم.

First-Generation 1976 Honda Accord
First-Generation 1976 Honda Accord

شاید آکورد را به عنوان خودرویی که در همه جا وجود داشته و معمولی است بپندارید اما این خودرو یکی از ستون‌هایی است که هوندا را به آنچه که هم‌اکنون است بدل کرده است و رقیبی قدرتمند برای محصولات سایر خودروسازها به شمار می‌رود؛ بنابراین آکورد سزاوار گرامیداشت 40 سالگی خود است.
1982 Accord 2nd Generation
1982 Accord 2nd Generation

حتی هوندا آغاز به کار فروتنانه و ابتدایی آکورد را نیز به‌صورت هاچبکی سه درب که در ژوئن 1976 معرفی شده بود ذکر کرده است؛ اما هوندا ادعا کرده که رفاه و کیفیت این خودرو چیزی بوده که کمتر خودروسازی یارای رقابت با آن را در دهه‌ی 70 داشته است. مصرف کم سوخت آکورد در زمان هرج‌ومرج قیمت سوخت به محبوبیت این خودرو کمک کرده است.
در سال 1982، آکورد تبدیل به اولین خودروی ژاپنی شد که در ایالات‌متحده ساخته شد. هوندا می‌گوید که در 40 سال گذشته 12.7 میلیون دستگاه آکورد فروخته‌ شده است که 10.5 میلیون از آن‌ها در کارخانه‌های آمریکا ساخته شده است.
خطوط ساده‌ی خودرو و مجموعه‌ای با راندمان بالا به همراه شهرت آکورد برای با کیفیت بودن و با دوام بودن، خودرویی محبوب از این برند ژاپنی ساخته بود.
1994 Accords 5th Generation
1994 Accords 5th Generation

و در این سال‌های اخیر آکورد نسخه‌های گوناگونی از قبیل واگن، هیبرید و کوپه را نیز در خط تولید دارد. حتی مدل کراس تور هم وجود داشته که هوندا احتمالاً نمی‌خواهد درباره‌ی آن صحبت نماید.
اما در طی 4 دهه آکورد تنها خودروی خانواده‌های میان‌سال نبوده است. هوندا دوست دارد بگوید که آکورد دومین خودروی محبوب در میان خریداران با سن زیر 35 سال است. خودروی اول نیز سیویک است.



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

       نظرات
دوشنبه 14 تیر 1395
فرشید خراشادیزاده


( کل صفحات : 3 )    1   2   3